"หมี่เอิน ดูเหมือนตอนนี้จะเหลือแกคนเดียวที่ยังไม่มีสัตว์รับใช้แล้วนะ……"
ไซม่อนหันไปมองเจียงเสี่ยวไป๋ที่เดินออกมาเป็นจังหวะหนึ่ง
ส่วนหนานเอียนกับจือชิงหรงนั้น เขามองข้ามไปเลย
เพราะตอนเข้าเรียน เขาสังเกตเห็นใบหน้าแบบคนตะวันออกของหนานเอียน จึงถามหาข้อมูลไปด้วย
พอรู้ว่าเป็นคนที่หมี่เอินพาเข้ามา ก็ถือว่าเป็นผู้ติดตามธรรมดา
จือชิงหรงยิ่งไม่ต้องพูดถึง ตอนเข้ามาก็เดินตามเจียงเสี่ยวไป๋มาเหมือนกัน
โชว์เกินจำเป็นชะมัด
แค่เข้าเรียนยังพาผู้หญิงสองคนมาด้วย มีที่ไหนอีก!
เขาสงสัยจริง ๆ ว่าถ้า 'หมี่เอิน' คนนี้ไม่ใช่แซ่บัคส์ จะเข้าสถาบันศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ได้จริงไหม?
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ที่ได้ยินคำพูดของไซม่อน ย่อมได้กลิ่นอายการล้อเลียนนั้นเป็นทุนเดิม แต่ก็แค่ยิ้ม แล้วพูดว่า "ฉันไม่มีสัตว์รับใช้จริง แต่ฉันมีเพื่อนร่วมทาง!"
พูดจบก็ชี้ที่แมวเก้าหางบนบ่ากับหงส์ทองอีกครั้ง
ไซม่อนเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ยังทำตัวเช่นนี้ ก็ไม่อยากเสียเวลาใส่ใจ จึงหันไปมองนักเรียนคนอื่นแล้วบอกว่า "เอาล่ะ ตอนนี้ทุกท่านจัดแถวตามห้องเรียนของตัวเองได้แล้ว!"
"อ้อ สัตว์รับใช้ที่ระดับ A ขึ้นไปยืนแถวหน้าสุด ระดับ B ยืนแถวสอง!"
เขาไม่พูดถึงระดับ C เพราะในห้องเรียนชั้นพิเศษสูงสุด ไม่มีของระดับต่ำแบบนั้นอยู่แล้ว
คำพูดจบ นักเรียนด้านล่างเริ่มแบ่งแถวกัน
ทว่าเพราะทุกคนมีอสูรติดตัว ระยะห่างระหว่างคนจึงค่อนข้างกว้าง
แต่สำหรับลานกว้างทั้งหมดแล้ว ก็ไม่ได้เป็นอะไร
เจียงเสี่ยวไป๋มองไปทางเคที แล้วพบว่าเคทียืนอยู่แถวแรกเหมือนเดิม