"สิ่งเดียวเท่านั้น..."
เจียงเสี่ยวไป๋ทวนคำพูดของแมวเก้าหางอีกครั้ง
ต้องยอมรับว่าคำนี้ฟังแล้วทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที
เมื่อมองดูลูกแก้วที่อยู่ในปากของรูปปั้น เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ลังเลอีกต่อไป ร่างพุ่งออกไปทันที มุ่งตรงไปยังปากรูปปั้นเพื่อคว้าลูกแก้ว
เมื่อเข้าใกล้
จู่ ๆ เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกถึงพลังมหาศาลที่แผ่ออกมาจากรูปปั้น
เขาตอบสนองเร็วมาก ไขว้แขนรับ
ตูม!
แรงนั้นฟาดใส่เขาอย่างจัง
ร่างของเจียงเสี่ยวไป๋จมลงแล้วร่วงหล่น ไถลไปไกลถึงหยุด
ตอนนี้เขามองดูแขนทั้งสองข้างของตัวเอง
หนังเปิดเนื้อปริ
แม้จะสมานตัวอย่างรวดเร็ว แต่ความเจ็บปวดก็ยังมากอยู่ดี
และแรงนี้ก็คล้ายกับพลังที่พัดพาเขาและเสี่ยวอีเข้ามาจากข้างนอก
"ไม่เป็นไรนะ?"
แมวเก้าหางเข้ามาอยู่ข้างกายเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว
"ไม่เป็นไร!"
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้า "ก่อนหน้านี้สงสัยว่าพลังที่พัดพาคนเข้ามาจากข้างนอกคืออะไร ที่แท้ก็มาจากรูปปั้นนี่เอง!"
"อืม ยิ่งเป็นแบบนี้ก็ยิ่งพิสูจน์ว่าของข้างบนนั้นไม่ธรรมดา!"
แมวเก้าหางเงยหน้าขึ้น "แล้วก็ยิ่งเป็นแบบนี้ก็ยิ่งยืนยันว่าข้างบนอาจจะเป็นมรดกสายเลือดของกู่หมาน!"
"แต่จะขึ้นไปได้ก็ต้องทำลายแนวโจมตีนี่ให้ได้ก่อน!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น "และถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พลังนี้ยิ่งเจอคนแข็งแกร่งก็จะยิ่งรุนแรงขึ้น ดังนั้น..."