"น้องชาย เดี๋ยวก่อน!"
ชายชราวิ่งขึ้นไปขวางปากประตูก่อนใคร มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วถูมือถูมา "เมื่อกี้ฉันล้อเล่นกับนายเฉย ๆ มา ๆ นั่งคุยกันดีกว่า!"
พูดจบยังกระซิบต่อ "ฉันมีไวน์ดี ๆ หามาจากนอกมิติด้วย ลาฟีต!"
คิ้วเจียงเสี่ยวไป๋ขมวดขึ้น
จริง ๆ เขาอยากดื่มเหมาไท่หรืออู๋เหลียงเย่มากกว่า
ลาฟีตเหรอ... แค่นั้น!
เขาไม่เห็นจะหวือหวา!
แต่การที่เขาบอกจะกลับ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะกลับจริง เลยตามน้ำตอบรับแล้วเดินย้อนกลับมา
พอนั่งลงบนเก้าอี้ ชายชราก็หยิบขวดไวน์ขวดใหม่ออกจากตู้ เตรียมแก้วให้เจียงเสี่ยวไป๋หนึ่งใบ เทไวน์ให้หนึ่งแก้วหลังเปิดหายใจสั้น ๆ แล้วถูมือถูมามองเขา "น้องชาย กำไลกับซองจดหมายเมื่อกี้นั่น..."
"โอ้ อันนั้นผู้เฒ่าโม่ให้ฉันนำมาส่ง!"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ย "แต่ดูสภาพของคุณแล้ว เหมือนว่า..."
"ฉันบอกแล้วไงว่าเมื่อกี้ล้อเล่น!"
ดวงตาชายชราเปล่งประกาย "งั้นฉันขอ..."
เจียงเสี่ยวไป๋มองท่าทางของชายชรา ในที่สุดก็ไม่กลั่นแกล้งต่อ ยื่นกำปั้นและซองจดหมายให้ วางลงตรงหน้าชายชรา
ชายชราหยิบกำปั้นขึ้นดูก่อน แล้วจึงเปิดซองจดหมาย
ระหว่างที่เขากำลังอ่าน เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยกไวน์ขึ้นจิบ เนื้อหาภายในเขาไม่ได้แอบมอง และสำหรับเขาแล้วก็ไม่จำเป็นต้องรู้
ตอนนี้เขาแค่รอผลลัพธ์ก็พอ
ราวสิบกว่านาทีผ่านไป ชายชราวางซองจดหมายลงอย่างช้า ๆ แล้วเงยหน้ามองเจียงเสี่ยวไป๋ "นายเป็นท่านชายของตระกูลบัคส์จริง ๆ เหรอ?"