“อืม พาคนมาดูหน่อย!”
ชายชราหันไปมองมังกรยักษ์แล้วพูดขึ้น ก่อนจะชี้ไปที่จียาวเซี่ยวไป๋แนะนำว่า “คนนี้คือหมี่เอิน ท่านชายแห่งตระกูลบัคส์!”
พูดจบเขาก็ยกมือขึ้นตบเบา ๆ ที่ตัวมังกรยักษ์ “ส่วนนี่คือสัตว์รับใช้ของฉัน!”
“สวัสดี!”
จียาวเซี่ยวไป๋มองมังกรยักษ์แล้วทักทาย
“ตระกูลบัคส์!”
มังกรยักษ์กวาดสายตามองจียาวเซี่ยวไป๋หนึ่งครั้ง “ตอนนี้ตระกูลของนายยังมีขุนศึกมังกรเหลืออยู่สามคน นายมาที่นี่เพื่อจะเป็นขุนศึกมังกรคนที่สี่สินะ?”
“ไม่ใช่ ฉันมาเพื่อตัวเอง!”
จียาวเซี่ยวไป๋ตอบกลับ
ดวงตาของมังกรยักษ์แลบแสงประหลาดใจ “โอ๊ะ งั้นก็ลองดูเถอะว่าจะมีใครยอมรับนายได้หรือเปล่า!”
พูดจบปีกสองข้างสั่นสะเทือน “งั้นก็เถอะ เพื่อนเก่า ฉันไม่รบกวนพวกนายแล้ว!”
ตูม!
พูดจบท่ามกลางพายุหมุนที่ปั่นป่วน มังกรยักษ์ก็พุ่งขึ้นฟ้าและหายไปจากสายตาของพวกเขาอย่างรวดเร็ว
ด้านนี้ หลังจากมองเพื่อนเก่าจากไป ชายชราก็หันมามองจียาวเซี่ยวไป๋ “ตามฉันมา!”
พูดจบก็เดินนำไปทางหนึ่ง
ระหว่างที่จียาวเซี่ยวไป๋เดินตาม เขาก็มองชายชราด้วยความสงสัย “ลุง สมาคมมังกรนี่มีมังกรยักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดกี่ตัว? และมีเจ้าของหรือเปล่า?”
“หมี่เอิน การที่นายพูดแบบนี้มันไม่ให้เกียรติเผ่ามังกรเลยนะ!”
เมื่อได้ยินคำถามของจียาวเซี่ยวไป๋ คิ้วของชายชราก็ขมวดขึ้นอีกครั้ง แต่นึกถึงท่านผู้เฒ่าโม่ เขาก็ถอนหายใจ “แต่เนื่องจากนายถามมา ฉันก็เล่าให้ฟังก็ได้!”