ชัว!
เมื่อได้ยินหยวนอ้าวซานอ้างว่ามีหลักฐาน
สายตาของทุกคนในที่นั้นพร้อมใจกันจ้องไปที่หยวนอ้าวซาน
สีหน้าของแต่ละคนดูแตกต่างกันไป
สีหน้าของชายชราโค้งหลังเปลี่ยนไปทันที และการเปลี่ยนแปลงนั้นซับซ้อน
ดูเหมือนทั้งไม่เข้าใจ ทั้งแปลกใจ และแน่นอนว่ามีความหวาดหวั่นที่พูดไม่ถูกอยู่ด้วย
เจียงเสี่ยวไป๋ก็มองไปทางนั้นเช่นกัน
ไม่คิดว่าครั้งนี้คนที่ออกมาจะเป็นหยวนอ้าวซาน
ในขณะที่เขาประหลาดใจ เสียงของหยวนอ้าวซานก็ดังขึ้น: "ตอนนั้นฉันไม่ยอมรับลูกสะใภ้ของตัวเอง พอเรื่องเกิดขึ้น ฉันก็สงสัยเธอ ไม่คิดว่าอคติของฉันเองจะทำร้ายเธอกับลูกชายของฉัน!"
"หลังจากเกิดเรื่องประมาณหนึ่งสัปดาห์ จู่ๆ ฉันก็นึกขึ้นได้ว่าตอนนั้นซ่อนกล้องวงจรปิดไว้ในห้อง!"
พูดมาถึงตรงนี้ เสียงของหยวนอ้าวซานก็หยุดลง แล้วมองไปที่ชายชราโค้งหลังกล่าวว่า "และมันก็เป็นกล้องตัวนี้แหละ ที่ทำให้ฉันรู้ว่า คนที่ฆ่าท่านผู้เฒ่าไม่ใช่ลูกชายฉัน แต่เป็นพี่ใหญ่!"
พูดจบ เขาก็ยกมือขึ้น มีแสงจอหนึ่งตกลงมาตรงกลางห้องโถงใหญ่ เขาลังเลเล็กน้อย สุดท้ายก็หยิบเครื่องเล่นออกมาเปิดภาพหนึ่ง
ในภาพนั้น ทุกคนเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังดูแลชายชราผมขาวอยู่
หยวนหยุนมองแล้วขอบตาแดงขึ้น
นั่นคือแม่ของเธอ
เมื่อผู้หญิงในภาพดูแลเสร็จ ก็เลือกที่จะจากไปชั่วครู่ และในจังหวะนั้นเอง เงาร่างหนึ่งก็เข้ามาในห้องอีกครั้ง
และเงาร่างนั้นหลังโกง เดินตรงมาที่เตียง พูดคุยกับชายชราผมขาวอยู่สองสามประโยค จากนั้นก็หยิบยาออกมาเม็ดหนึ่ง ยัดเข้าไปในปากของชายชราผมขาวอย่างแรง แล้วกดปากไว้แน่น