“มีเรื่องอะไรงั้นหรือ?”
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เดินตามเหยียนเหิงมาอยู่ด้านข้าง ก็เอ่ยถามขึ้นตรง ๆ
เหยียนเหิงไม่ได้พูดอะไร กระแอมไอแห้ง ๆ แล้วหยิบกุญแจรถออกมา กดปุ่ม เปิดประตูรถบานหนึ่ง
เมื่อประตูรถเปิดออก เขาก็เห็นลูกโป่งหลายลูกทะลึ่งออกมาก่อน
ท่ามกลางความงุนงงของเขา เหยียนเหิงเดินมาด้านข้างรถ คุกเข่าลงข้างหนึ่ง “ท่านทาจู๋ ในนี้คือของขวัญที่ท่านจูเหอให้แก่ท่าน!”
ระหว่างที่พูด เหยียนเหิงมีสีหน้าเก้อเขิน
พูดตามตรง เขารู้สึกอิดหนาระอาใจกับวิธีนี้สุด ๆ
แต่ถูกบังคับสั่งมา
เขาก็ไม่มีทางเลือก
อะไรที่ต้องมีพิธีรีตอง
เขาแค่อยากจะบอกว่า ให้ตายเถอะ แค่ส่งศพมาสองศพ ยังต้องมีพิธีรีตองอีกงั้นเหรอ?
ท่ามกลางความอับอายจนไม่มีที่จะซ่อนของเขา เจียงเสี่ยวไป๋เห็นศพสองศพที่วางอยู่ในรถ สีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย “นี่มัน...”
“นี่คือศพที่อีกประเทศหนึ่งส่งมา ท่านจูเหอจัดการให้ท่านเรียบร้อยแล้ว!”
เหยียนเหิงพูดพลางลุกขึ้น หยิบซองเอกสารจากเบาะหน้าส่งให้เจียงเสี่ยวไป๋ “นี่คือวิชาลับที่ท่านจูเหอแพ้ให้ท่านครั้งก่อน ตอนนี้ก็ให้ข้านำมามอบให้ท่าน!”
เจียงเสี่ยวไป๋รับซองเอกสารมา เปิดดู ก็พบว่าเป็นเล่มสมุด
หยิบออกมาดู เห็นตัวหนังสือเขียนหวัด ๆ เป็นอักษรหัวเซี่ย
ยังมีคำผิดที่ขีดฆ่าด้วย
“ท่านจูเหอเขียนเมื่อคืนนี้ทั้งคืน!”