"เอ่อ... สวัสดี!"
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกอึดอัดใจอย่างมาก พร้อมกับทักทายใส่หวงหลิงเยว่ที่อยู่ในสระน้ำเย็น
และตอนนี้สายตาก็เริ่มหลบไปแล้ว
"นาย..."
หวงหลิงเยว่กำมือหิมะแน่น กัดริมฝีปากแดง ดวงตาเต็มไปด้วยความเขินอายและโกรธเคืองเล็กน้อย
เจ้าโจรนี่!
มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!
งั้นตอนที่ตัวเองเข้ามา ก็ถูกเจียงเสี่ยวไป๋มองจนหมดแล้วสินะ?
และในตอนนั้นเอง เสียงดังสนั่นก็ดังขึ้น
สีหน้าของหวงหลิงเยว่เปลี่ยนไป ไม่อยากพูดอะไรอีก ท่ามกลางเส้นไหมทองที่หมุนวน ก็ออกแรงโดยตรง
ตุ้บ...
เจียงเสี่ยวไป๋ทั้งตัวร่วงลงไปในสระน้ำเย็น
สีหน้าของหวงหลิงเยว่ตึงเครียด มือหิมะคว้าร่างของเจียงเสี่ยวไป๋ไว้ในสระน้ำเย็น แสงสีทองแผ่กระจายออกมา ปกคลุมร่างของเจียงเสี่ยวไป๋ไว้
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ที่ตกลงไปในสระน้ำเย็น เดิมทีก็ระดมพลังสวนกระแสโดยตรง
แต่เมื่อถูกพลังของหวงหลิงเยว่รุกล้ำเข้ามา เธอก็สัมผัสถึงความอุ่น ร่างที่แข็งทื่อก็พลันรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาทันที
การสัมผัสโดยไม่ตั้งใจ นำมาซึ่งความลื่นนุ่ม
หวงหลิงเยว่กัดริมฝีปากแดงแน่นขึ้นอีกหนึ่งส่วน
และตอนนี้ราชาโอสถก็เดินเข้ามาใกล้แล้ว
ใช่แล้ว
เขาได้ยินเสียงเคลื่อนไหวด้านในจากข้างนอก
เป็นห่วงว่าหลานสาวของตนจะมีปัญหาอะไรหรือไม่
เพราะอย่างไรซะ น้ำนมหินวิญญาณน้ำแข็งนั่นก็รุนแรงอย่างยิ่งจริง ๆ
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เข้าใกล้สระน้ำเย็น แต่หยุดลงในตำแหน่งที่ไม่ไกลนัก "เยว่เอ๋อร์ ตรงนั้นไม่มีอะไรใช่ไหม?"
"คุณอากง หนูไม่เป็นอะไร!"
เสียงกังวานใสดังขึ้น หวงหลิงเยว่พยายามที่สุดที่จะทำให้ตัวเองดูสงบนิ่ง