ยามราตรีมาเยือน ฟากฟ้าประปรายด้วยหมู่ดาวระยิบ
ค่ำคืนช่างสวยงาม
ที่นี่แตกต่างจากแดนวิญญาณโบราณโดยสิ้นเชิง
หน้าประตูใหญ่ของราชวงศ์ เงาร่างสองสายค่อย ๆ เคลื่อนมาอย่างช้า ๆ
เมื่อทั้งสองหยุดฝีเท้าลง เสียงใสกังวานก็ดังขึ้น: "ท่านเจียง อยากไปนั่งที่บ้านฉันไหม?"
"ไม่ได้นะ เจ้าหนูไป๋ของฉันชอบเป็นขโมย! ถึงจะไปก็ต้องแอบไป ถ้าเดินเข้าไปอย่างเปิดเผยจะไม่มีข้ออ้างให้อยู่กับเธอได้น่ะสิ!!"
เสียงหัวเราะแหะ ๆ ดังขึ้น
"ใช่เลย ใช่เลย!"
เสียงของจินเฟิงก็ดังขึ้นในเวลานี้
"ป้าด..."
เจียงเสี่ยวไป๋หน้ามืดเป็นเส้นดำ รอยยิ้มขื่นขมเต็มหน้า
พอดีตอนกลับมา แมวเก้าหางเพิ่งฟื้นขึ้นมา
ตอนนี้เขายังอยากให้เจ้าตัวนี่หลับไปนานกว่านี้อีกหน่อย
มองท่าทางก้มหน้าของหวงหลิงเยว่ เจียงเสี่ยวไป๋พูดอย่างเก้อเขิน: "ไว้โอกาสหน้านะ!"
"ได้!"
หวงหลิงเยว่ไม่ได้ยืนกราน พยักหน้าตอบรับเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปในราชวงศ์
แต่เดินไปได้สองก้าว เธอก็หยุดอีกครั้ง หันกลับมามองเจียงเสี่ยวไป๋: "อ้อ ลืมบอกไป เธอยังติดข้าวฉันอีกสองมื้อนะ ห้ามลืมเด็ดขาด!"
"ไม่ลืมหรอก!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มพยักหน้า
ได้ยินดังนั้น หวงหลิงเยว่ก็มีรอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า: "ส่วนพี่สาวของฉัน ฉันจะช่วยดูให้เอง มีอะไรจะบอกเธอ!"
พูดจบ ก็หันหลังวิ่งเข้าไปข้างใน เงาร่างน่าหลงใหลนั้นหายไปจากสายตาเจียงเสี่ยวไป๋ในไม่ช้า
เจียงเสี่ยวไป๋หันกลับมา แล้วเดินไปทางโรงแรมเทียนเหมิน