"ฉันไม่ไปได้ไหม?"
หยวนหยุนได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ
ถ้าเธอไม่ไป เจียงเสี่ยวไป๋จะจัดการยังไง?
ระหว่างที่เธอเหม่อลอย เจียงเสี่ยวไป๋มองเธอ แววตายิ้มแย้มพร้อมพูดว่า "วางใจได้ ฉันจัดการได้!"
พูดจบก็เดินตรงไปทางด้านนอก
เจียงเกอและเสี่ยวอีเห็นดังนั้นก็รีบตามไปทันที
"เดี๋ยว..."
หยวนหยุนเห็นดังนั้นก็รีบลุกตามไปพร้อมพูดว่า "คุณเจียง เดี๋ยว คุณ... รอฉันด้วยสิ!"
พูดจบ ในที่สุดเธอก็ตามไปด้วย
...
ตระกูลหยวน
ตั้งอยู่ใจกลางย่านเมืองหลวง
ในฐานะหนึ่งในตระกูลใหญ่ พื้นที่ครอบคลุมกว้างขวางมาก
หน้าประตูใหญ่โต มีสัตว์อสูรสองตัวที่ดูดุร้ายนอนอยู่ข้าง ๆ ให้ความรู้สึกว่าไม่ใช่สิ่งที่จะไปยุ่งด้วยได้ง่าย ๆ
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋พาเสี่ยวอีสามคนมาถึงหน้าประตู ก็มองเข้าไปข้างใน ก่อนจะหันไปทางหยวนหยุนแล้วถาม "นี่คือตระกูลของเธอเหรอ?"
หยวนหยุนลังเลเล็กน้อยแล้วพยักหน้าเบา ๆ สายตามองไปที่สัตว์อสูรสองตัวหน้าประตู "สัตว์อสูรสองตัวนี้..."
เธอยังพูดไม่ทันจบ เจียงเสี่ยวไป๋ก็เดินเข้าไปแล้ว
เมื่อเขาเดินเข้าไปใกล้ สัตว์อสูรสองตัวนั้นก็ลุกขึ้นยืน
แต่ทันทีที่เปลวไฟปีศาจในตัวเจียงเสี่ยวไป๋ขยับ สายตาของสัตว์อสูรทั้งสองก็เปลี่ยนไปในทันที พวกมันหมอบลงกับพื้น ท่าทางเต็มไปด้วยความเคารพ
พวกมันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของบรรพบุรุษบนตัวเจียงเสี่ยวไป๋
ดังนั้นมันจึงเคารพเขาด้วยสัญชาตญาณ