"แค่ก ๆ ไม่ได้มองอะไรนะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋กระแอมไอแห้ง ๆ รู้สึกเขินเล็กน้อย
"เราเข้าป่าเมื่อไหร่?" เสียงของซูจิ่นอวี๋ดังขึ้น
"พรุ่งนี้?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามด้วยความสงสัย
"ได้!" ซูจิ่นอวี๋พยักหน้าเบา ๆ แล้วนั่งลงพลางเอนตัวพิงเจียงเสี่ยวไป๋
……
ยามบ่ายผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว
หลังทานอาหารค่ำเสร็จ เสียงอ่อนโยนของท่านผู้อาวุโสใหญ่ก็ดังขึ้น "จิ่นอวี๋ เจ้ากลับไปก่อนเถิด พวกข้าจะพาเสี่ยวไป๋ตรวจร่างกาย!"
หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋หลอมรวมไฟหลี พวกเขาจะตรวจเช็คเขาเป็นระยะ
หากไฟหลีปะทุแรงเกินไป พวกเขาก็ร่วมกันกดไว้
ครั้งนี้เจียงเสี่ยวไป๋ออกไปข้างนอก และยังหลอมรวมหนอนน้ำแข็งไว้ด้วย พวกเขาจึงต้องทำความเข้าใจให้ละเอียด
ถึงจะวางใจได้
"ได้!"
ซูจิ่นอวี๋พยักหน้าเบา ๆ ไม่ได้คิดอะไรมากแล้วก็ออกไปก่อน
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ตามผู้อาวุโสทั้งสิบคนไปยังห้องหินแห่งหนึ่ง
ที่นี่เป็นห้องเย็นของตระกูลเจียง
จะเห็นว่ามีก้อนน้ำแข็งกองเก็บอยู่โดยรอบ
ตรงกลางมีเตียงตั้งอยู่
"นอนลงไป!"
ท่านผู้อาวุโสใหญ่มองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดเรียบ ๆ
"อ้อ……"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าแล้วนอนลงบนเตียง
ที่เรียกว่าเตียง แท้จริงแล้วด้านล่างก็เป็นน้ำแข็งทั้งนั้น
ผู้อาวุโสทั้งสิบยืนล้อมรอบอยู่ตรงหน้าเจียงเสี่ยวไป๋
"เริ่มเลย!"
เสียงของท่านผู้อาวุโสใหญ่ดังขึ้น พร้อมกับกำลังภายในที่หนาแน่นน่าตกใจแผ่กระจาย