"น้องชาย แขกรับเชิญไม่ใช่ทำง่าย ๆ นะ!"
ชายชราชุดเทาสองคนเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ยืนกรานหนักแน่น แต่ก็ยังไม่ล้มเลิกการโน้มน้าว ชายชราคนหนึ่งพูดอย่างใส่ใจว่า "เรื่องนี้ต้องอาศัยประสบการณ์ในการตัดสินใจที่มากมาย และก็เป็นแต่พวกคนแก่อย่างพวกเรา นายดูสิยังหนุ่มขนาดนี้..."
ยังพูดไม่ทันจบ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ขัดขึ้นว่า "ไม่เป็นไร ผมคนหน้าหนา ยังไงพวกคุณก็อย่าได้เกลี้ยกล่อมเลย ผมยังยืนยันคำเดิม เข้าร่วมแข่งขันผมไม่สนใจ แต่เป็นแขกรับเชิญลองดูได้!"
ทั้งสองมองหน้ากัน สีหน้าแสดงความลำบากใจ
ในตอนนั้นก็มีเสียงแหบแห้งดังขึ้นว่า "เสี่ยวไป๋ฝีมือการแพทย์ดี ประสบการณ์ก็ไม่น้อย นาน ๆ ทีตระกูลเจียงเราจะมีคนรุ่นใหม่ที่กระตือรือร้นแบบนี้ ก็ให้เขาไปเป็นแขกรับเชิญแทนตระกูลเจียงเรา...เถอะ!"
คนที่พูดก็คือท่านผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลเจียงนั่นเอง
"ท่านเจียง นี่มัน..."
ชายชราชุดเทาทั้งสองยิ้มเจื่อน
"ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าก็จงไปเสีย แล้วคิดว่าตระกูลเจียงเราไม่มีตัวตน ต่อไปมีอะไรก็ไม่ต้องมาหาพวกเราตระกูลเจียง!" ท่านผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลเจียงโบกมือด้วยท่าทางโกรธเคือง
"งั้นก็..."
ชายชราชุดเทาคนหนึ่งถอนหายใจ ก่อนจะพิจารณาเจียงเสี่ยวไป๋อย่างละเอียดแล้วเอ่ยว่า "โอ้โหโอ้โห เด็กคนนี้ไม่ธรรมดา ช่างเกิดมาเพื่อเป็นกรรมการ เป็นแขกรับเชิญจริง ๆ!"
ชายชราชุดเทาอีกคนอึ้งไปครู่หนึ่ง แต่ตอบสนองได้รวดเร็ว "ใช่เลย ดูจากหน้าตาก็รู้ว่าฝีมือไม่ธรรมดา น้องชาย ไม่ทราบว่าเจ้าจะสามารถเป็นกรรมการแทนตระกูลเจียงได้ไหม?"
เจียงเสี่ยวไป๋มุมปากกระตุก
ทำเป็นมืออาชีพได้เนียนขนาดนี้เลยเหรอ?
จึงพยักหน้าหนักแน่น "ยินดีอย่างยิ่ง!"
"ดี งั้นก็ตกลงตามนี้ บอกเลขบัตรประชาชนมา อ้อ แล้วก็ชื่อสกุลด้วย!"
