ภายในห้องโถง
ทุกคนนั่งลง
ตอนแรกเจียงเสี่ยวไป๋ตั้งใจจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ตอนนั้นเอง เสียงของไป๋ซูเยวี่ยนก็ดังขึ้น "พวกเราขึ้นไปคุยกันด้านบนเถอะ!"
พูดจบก็ลุกขึ้น แล้วพาซูจิ่นอวี๋และอีกสามคนขึ้นไปที่ชั้นสอง
"ฉันขึ้นไปดูด้วย!"
ไป๋เหยียนยิ้มน้อย ๆ ตอนนี้แล้วก็เดินตามขึ้นไป
เฉียวหลิงอาย ไม่กล้าขึ้นไป เลยอยู่ข้าง ๆ ไป๋ถิง
เจียงเสี่ยวไป๋จนปัญญา เดิมทีเขาตั้งใจจะฟังด้วย แต่พอคิดอีกทีก็ยอมแพ้ หันไปถามไป๋เหยียนถิงแทน "ท่านตา ก่อนที่พวกเราจะยังมาไม่ถึง มีใครมาเล่นงานตระกูลไป๋ของเราหรือเปล่า?"
สิ้นเสียง ไป๋เหยียนถิงค่อนข้างประหลาดใจ แต่ท้ายที่สุดก็พยักหน้า "มีเหมือนกัน แอบมาวางยาลับ ๆ ล่อ ๆ โชคดีที่ไป๋ซูผิงตรวจพบ!"
พูดถึงตรงนี้ ไป๋เหยียนถิงก็หยุดไปครู่หนึ่ง "คนที่มาวางยาฝีมือไม่ธรรมดา แต่หลังจากที่เราเพิ่มการระวังตัวแล้ว อีกฝ่ายก็ไม่มาให้เห็นอีก!"
"แต่เพื่อความระมัดระวัง เลยส่งพวกผู้หญิงกลับไปอยู่บ้านพ่อแม่!"
"อย่างนี้นี่เอง!"
เจียงเสี่ยวไป๋สายตาล่องลอย
ตอนนั้นเอง เสียงของไป๋ซูผิงก็ดังขึ้น "เสี่ยวไป๋ รู้ได้ยังไง?"
"มันยาว ต้องเล่าตั้งแต่ต้น ที่มาวางยาให้ตระกูลไป๋คือเผ่าหนอนพิษ!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูด "แล้วสิ่งที่วางก็ไม่ใช่ยา แต่เป็นหนอนพิษ!"
"หนอนพิษ?"
สิ้นเสียง ทุกคนในนั้นพากันเปลี่ยนสีหน้า
"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?" เสียงของไป๋เหยียนถิงดังขึ้น
"ผมขอเล่าแบบสั้น ๆ ละกัน!"