"หา?"
เจียงเสี่ยวไป๋เบิกตากว้าง "นี่... มันจะดีเหรอ!"
"ดีสิ!"
ไป๋ซูหยวนมองเจียงเสี่ยวไป๋ "เสี่ยวอวี๋น่ารัก ว่านอนสอนง่ายขนาดนั้น ถ้านายทำให้นางเสียใจ ระวังฉันจะอัดนายเละ!"
พูดจบก็เปิดประตู ผลักเจียงเสี่ยวไป๋ออกไป
เจียงเสี่ยวไป๋ยืนอยู่นอกห้อง สีหน้าเจื่อน ๆ คิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเขาก็ขึ้นไปชั้นสาม
ตอนนั้นเขาลองเปิดห้องที่ซูจิ่นอวี๋และคนอื่น ๆ อยู่ แต่พบว่าล็อกจากข้างในแล้ว
เขาชะงักไปทั้งตัว
นี่... นัดกันไว้แล้วเหรอ?
ด้วยความลังเล เขากลับมาที่ห้องของตัวเอง
ตอนมือแตะลูกบิดประตู เขากลับรู้สึกตื่นเต้นนิด ๆ สุดท้ายก็ผลักประตูเข้าไป
ร่างหนึ่งนั่งอยู่ริมเตียง ก้มหน้ามือเล็กทั้งสองจับชุดนอนบิดไปมา
ใต้แสงไฟ ใบหน้าด้านข้างแดงเรื่ออย่างเห็นได้ชัด ในความน่ารักเพิ่มความเลือนรางและเย้ายวนเข้าไป
แม้แต่เจียงเสี่ยวไป๋เห็น หัวใจก็ยังเต้นเร็วขึ้น
เจียงเสี่ยวไป๋ปิดประตู อยากพูดอะไร แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง สุดท้ายก็ขยับนั่งลงข้าง ๆ หลู่เสี่ยวหยู่
หลู่เสี่ยวหยู่แอบมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยดวงตากลมโต แล้วก้มหน้าลงอีกครั้ง
บรรยากาศเงียบงัน แฝงไอละเมอเล็กน้อย
"เสี่ยวอวี๋..."
เจียงเสี่ยวไป๋ทำลายความเงียบ
"อื้ม!"
หลู่เสี่ยวหยู่พยักหน้าเบา ๆ
"ง่วงแล้วใช่ไหม?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามด้วยความสงสัย
หลู่เสี่ยวหยู่ส่ายหน้าก่อน แล้วพยักหน้าเบา ๆ ตาม