บนรถแฮงค์คันหนึ่ง
ท่านผู้เฒ่าโม่นั่งอยู่ด้านหน้า ส่วนด้านหลังมีเจียงเสี่ยวไป๋กับหมี่นานั่งอยู่
หมี่นานั่งอยู่ตรงนั้น ขาเรียวยาวทั้งสองข้างไขว้กันสั่นไปมาเบา ๆ ส่วนดวงตาสีทองก็ไม่หยุดชำเลืองมองไปทางเจียงเสี่ยวไป๋เป็นระยะ
ทุกครั้งที่เจียงเสี่ยวไป๋เงยหน้าขึ้น หมี่นาจะแกล้งทำเป็นมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไม่แยแส แต่แก้มที่ไม่เป็นธรรมชาติของเธอก็ทำหน้าที่เผยความจริงซะแล้ว
“น้องสาว ถ้าอยากดูก็ดูพร้อมกันเลยสิ อย่ามัวแอบแฝงสิ!”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นพร้อมความอ่อนใจ
“ฉันไม่ได้อยากดู!”
หมี่นาส่ายหัวแล้วพูดว่า “นี่คือสมุดบันทึกที่ท่านผู้เฒ่าโม่ให้พี่ชายผู้เกรียงไกรมา ฉันจะไปดูได้ยังไง!”
“ตามใจแล้วกัน!”
เจียงเสี่ยวไป๋พูดจบก็ไม่เอ่ยอะไรต่อ นั่งเปิดอ่านต่อไปตามปกติ โดยใช้มือข้างหนึ่งแง้มหน้าแรกของสมุดไว้โดยเจตนา จากมุมมองของเธอที่มองในแนวเก้าสิบองศา ย่อมไม่กระทบความคืบหน้าของเขาแน่นอน
ด้านตรงข้าม หมี่นาเห็นท่าทางนั้นของเจียงเสี่ยวไป๋ ความไม่เป็นธรรมชาติบนใบหน้าก็ปรากฏชัดขึ้นอีกครั้ง
แต่กระนั้น ดวงตาสีทองคู่นั้นก็ยังเหลือบไปที่เนื้อหาในสมุดบันทึก
พอเธออ่านหน้าหนึ่งจบแล้วเงยหน้าขึ้น หน้าที่สองก็ถูกพับลงมาให้เอง
คนที่ทำแบบนั้นย่อมไม่ใช่หมี่นา แต่เป็นเจียงเสี่ยวไป๋
หมี่นาอึ้งไปครู่หนึ่ง มือเรียวก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงการบีบชายกระโปรงของตัวเอง พี่ชายผู้เกรียงไกรเป็นคนดีแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
แต่เธอไม่ทันได้คิดอะไรต่อ สายตาก็ถูกดูดไปที่เนื้อหาบนนั้น แล้วตั้งใจอ่านอย่างจดจ่อ แม้ระหว่างนั้นบนใบหน้าจะผ่านร่องรอยของความงุนงงอย่างเห็นได้ชัด