"โอ๊ะ น่าจะเป็นปานหลูสินะ?"
เล่อเฟิงหัวเราะครื้น
เขารู้ว่าท่านผู้เฒ่าโม่มีศิษย์ฝีมือดีอยู่สามคน
กาลอสผู้มาจากตระกูลดาบศักดิ์สิทธิ์
หมี่นาผู้มาจากตระกูลบัคส์!
และอีกหนึ่งคนคือปานหลูผู้มาจากตระกูลเล็ก ๆ
กาลอสเขาเคยเห็นมาแล้ว หมี่นาก็เคยเห็นมาแล้ว
แต่ปานหลูยังไม่เคยเห็นเลย เขาจึงแบบสัญชาตญาณเข้าใจผิดว่าหมี่เอินเป็นปานหลู
"เขา……"
ชายวัยกลางคนชี้ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "เขาคือท่านชายแห่งตระกูลบัคส์ หมี่เอิน!"
หมี่เอิน?
ตระกูลบัคส์?
สีหน้าที่กำลังยิ้มแฉ่งของเล่อเฟิงแข็งค้างทันที สีหน้าเปลี่ยนไปไม่เป็นท่า เขามองไปที่ท่านผู้เฒ่าโม่ แล้วหันไปมองหมี่นา "คุณหมี่นา เขาคือพี่ชายของคุณงั้นเหรอ?"
"ใช่แล้ว!"
หมี่นาลุกขึ้นยืน พยักหน้าเบา ๆ แล้วตอบว่า "เขาเป็นพี่ชายของฉันจริง ๆ ค่ะ!"
ตอนนี้เล่อเฟิงหัวเราะออกไม่ได้อีกแล้ว เขามองไปที่ท่านผู้เฒ่าโม่ "ท่านผู้เฒ่าโม่ ทำไมท่านถึงยกตำแหน่งศิษย์สืบทอดให้เขาล่ะ? ให้คุณหมี่นาก็ยังจะดีกว่าให้เขาอีกนะ?"
หมี่เอินคนนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ชื่อเสียงเป็นยังไง เขาก็เคยได้ยินมาบ้าง
ไม่สิ ควรจะบอกว่าดังเป็นพลุ่กพล่านมากกว่า
อาศัยชื่อของตระกูลบัคส์ ออกอาการโอห์มพองตัว รังแกผู้ชายข่มขืนผู้หญิง เอาเปรียบคนที่อ่อนแอกว่า จะว่าไปก็ชั่วร้ายจนถึงขีดสุด
ดังนั้นแม้เขาจะเคยผ่านพายุใหญ่มานับไม่ถ้วน แต่ตอนนี้ความรู้สึกในใจก็เหมือนรถไฟเหาะตีลังกาเลยทีเดียว
"พี่ชายคุณภาพคนมีปัญหาจริง ๆ แต่เรื่องแพทย์ชันสูตรนั้นเก่งกว่าฉันเยอะมาก ๆ!"