"ถึงแล้ว!"
เมื่อเสียงของท่านผู้เฒ่าโม่ดังขึ้น เจียงเสี่ยวไป๋ซึ่งกำลังครุ่นคิดอยู่ว่าจะหาทางเข้ากระดานผู้มีชื่อเสียงได้อย่างไร ก็ไม่ได้สติยกหน้าขึ้น
ถึงแล้ว?
ท่านผู้อาวุโสแห่งสภาวังศักดิ์สิทธิ์ที่ต้องการให้รักษาโรค อยู่กลางย่านคับคั่งแบบนี้เชียวหรือ?
แต่ไม่ช้าเจียงเสี่ยวไป๋ก็พบว่าไม่ใช่อย่างนั้น
เพราะตรงจุดที่พวกเขาจอดรถ ยังมีอาคารขนาดใหญ่อีกหลังหนึ่ง
ภายนอกอาจไม่ฟูฟ่องอลังการเท่าหอผู้มีชื่อเสียง แต่กลับดูใหญ่โตสง่างามอย่างมาก
ด้านบนติดป้ายแปลกตาไว้หนึ่งแผ่น เขียนด้วยภาษาอังกฤษ ซึ่งเจียงเสี่ยวไป๋อ่านออก
สมาคมสัตวแพทย์!
เจียงเสี่ยวไป๋ตกใจทันที แล้วหันไปมองท่านผู้เฒ่าโม่ถามว่า "คนไข้อยู่ที่นี่เหรอ?"
"แน่นอนว่าไม่ใช่!"
เสียงของท่านผู้เฒ่าโม่ดังขึ้น "พวกนายสองคนรออยู่ตรงนี้แป๊บนะ ฉันเข้าไปธุระหน่อย!"
พูดจบ ท่านผู้เฒ่าโม่ก็เดินเข้าไปข้างในทันที
เจียงเสี่ยวไป๋ทำอะไรไม่ได้ เมื่อครู่นี่ตกใจจริง ๆ เลย
เพราะถ้าคนไข้อยู่ในสมาคมนี้จริง ๆ แล้วยังชวนท่านผู้เฒ่าโม่มาอีก นี่มันไม่ใช่ตั้งใจยุ่งเรื่องใหญ่ก็ปาฏิหาริย์
แต่คนไข้ก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ แล้วทำไมท่านผู้เฒ่าโม่ถึงพาพวกเขามาที่นี่ล่ะ?
ระหว่างสงสัย เขาหันไปมองหมี่นาแล้วเรียกว่า "น้องสาว..."
"ฉันไม่รู้!"
ยังไม่ทันเจียงเสี่ยวไป๋จะได้ถาม หมี่นาก็ส่ายหัวปฏิเสธทันที
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า ไม่ถามต่อ แต่กลับไปสำรวจรอบด้านอีกครั้ง
เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ
ประมาณ 20 นาทีต่อมา ท่านผู้เฒ่าโม่ก็เดินออกมาจากข้างใน