"มีคนรู้จักจริง ๆ เหรอ?"
ด้วยสีหน้าประหลาดใจ สายตาของเจียงเสี่ยวไป๋ก็มองไปอีกครั้ง หลังจากสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นทันที
ใช่แล้ว อาศัยจังหวะที่ว่าง เขาเห็นใบหน้าด้านข้างของคนที่ถูกซ้อมอย่างหนัก
นั่นคือจั๋วหนานที่เขาไม่ได้เจอมานานมาก
เขากับจั๋วหนานก็ถือว่ารู้จักกันเพราะการต่อสู้
ครั้งนั้นเพื่อช่วยเหลือมู่เคอ เขากับจั๋วหนานได้ต่อสู้กัน
วิชาปืนที่ราวกับเทพประทานนั้น จนถึงตอนนี้เขายังจำได้แม่น
หลังจากนั้นจั๋วหนานก็ช่วยเขาไม่น้อย
เขาจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เจอจั๋วหนานคือตอนที่เขาพาซูจิ่นอวี๋กลับบ้านเกิด
ตอนนั้นได้ฝากจั๋วหนานให้คอยปกป้องหลินซืออวิ๋นอย่างลับ ๆ
หลังจากนั้นหลินซืออวิ๋นก็ไปเมืองเซิน จั๋วหนานก็คงจะจากไปแล้ว
หลังจากนั้น เขาก็ไม่ได้นึกถึงเรื่องของจั๋วหนานอีก
ไม่คิดเลยว่า จู่ ๆ ก็มาอยู่ที่สำนักใหญ่พลังเหนือธรรมชาติซะงั้น?
"นายรู้จักเขาเหรอ?"
กงซินเยว่มองเจียงเสี่ยวไป๋ที่กำลังเหม่อลอย รู้สึกสงสัย
"รู้จัก!"
ระหว่างที่เจียงเสี่ยวไป๋พูด เขาก็ไม่สนใจอะไรแล้ว พุ่งเข้าไปทันที ใช้ฝ่ามือตบทีละคน กระเด็นออกไปสองคนก่อน
คนที่เหลือตะลึงไปชั่วขณะ เงยหน้าขึ้นมาจ้องที่เจียงเสี่ยวไป๋
เมื่อเห็นว่าสองพรรคพวกโดนตบไปไกลแล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันควัน "กล้าลงมือกับพวกเรางั้นเหรอ? ข้าเห็นแก..."
แต่ยังพูดไม่ทันจบ สมองก็ว่างเปล่า
ความรู้สึกไร้น้ำหนักโถมเข้ามา ทั้งตัวก็ลอยออกไปเช่นกัน