“อื้ม!”
กงซินเยว่พยักหน้าเบา ๆ
“ก่อนหน้านี้คุณเคยอยู่ห้องเรียนอัจฉริยะของโรงเรียนนี้!”
จั๋วหนานเอ่ยขึ้นอีกครั้ง เมื่อเห็นกงซินเยว่พยักหน้า สีหน้าก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง
“ตอนที่ผมเข้ามา ผมได้ยินมาว่า คนหัวเซี่ยที่นี่ถูกกลั่นแกล้งมาตลอด จนกระทั่งมีคนชื่อกงซินเยว่ก้าวขึ้นมา กลายเป็นที่พึ่งของคนหัวเซี่ย!”
“ที่พูดถึงนั่นคือคุณใช่ไหม?”
เรื่องชื่อซ้ำกันถึงจะมี แต่คราวนี้เขาเชื่อว่าคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
“อื้ม!” กงซินเยว่ลังเลครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า
จั๋วหนานฟังแล้วก็ค่อนข้างตื่นเต้น
แม้เขาจะเป็นมือสังหาร เคยเดินทางไปทั่วหลายประเทศ แต่ก็เป็นคนหัวเซี่ยเหมือนกัน!
เมื่อได้ยินเรื่องของกงซินเยว่ ในใจก็ย่อมมีความเลื่อมใส
จั๋วหนานจึงเอ่ยขึ้นทันทีว่า “แล้วครั้งนี้คุณกลับมา...”
“ขอโทษด้วย ฉันเรียนจบไปแล้ว ไม่สามารถยุ่งเกี่ยวกับเรื่องใด ๆ ในสถาบันได้อีก!” กงซินเยว่เอ่ยขึ้น
จั๋วหนานฟังก็เหี่ยวลงอีกครั้ง พลางพูดว่า “เฮ้อ หลังจากคุณไปแล้ว พวกเราคนหัวเซี่ยที่นี่ก็อยู่ยากขึ้น!”
ใช่แล้ว พวกผิวขาวไม่รู้ว่ามั่นใจมาจากไหน มีความเหนือกว่าโดยกำเนิด ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา
แถมสถาบันยังห้ามพกปืนด้วย
ถ้าไม่ใช่เพราะสิ่งเหล่านี้ เขาจะต้องอึดอัดขนาดนี้ได้ยังไง
“วางใจเถอะ ต่อไปก็มีฉันแล้ว!”
เจียงเสี่ยวไป๋ยืนอยู่ข้าง ๆ พูดพลางยิ้มตาหยี ตบไหล่จั๋วหนานอีกครั้งระหว่างพูด