“ไม่ไป?”
เจียงเสี่ยวไป๋มองชายแกร่งนั้น ขมวดคิ้วพูดว่า “ถ้าไม่ไป ฉันจัดการฆ่านายตอนนี้เลยนะ!”
พอชายแกร่งได้ยิน ใบหน้าก็สั่นระริกทันที
บริเวณที่มิติถล่มทรุดนั้น บอกได้ว่าไม่มั่นคงอย่างยิ่ง
แม้แต่แค่โซนรอบนอก ก็มีโอกาสโดนกลืนได้
ถ้าโดนกลืนเข้าไป ก็แทบไม่ต่างอะไรจากความตาย
แต่ตอนนี้ถ้าเขาไม่พาเจียงเสี่ยวไป๋ไป เขาก็คงต้องเสียชีวิตเช่นกัน ฉะนั้นแม้จะระแวงคนตรงหน้า แต่ในใจก็แอบด่าอยู่ไม่หยุด
แน่นอน เขาไม่กล้าแสดงอะไรออกมาบนหน้า ได้แต่ฝืนใจพูดว่า “ก็… ก็ได้ แต่ฉันส่งแค่ขอบนอกสุดเท่านั้น ข้างในนายต้องเดินเอง!”
“โอเค!”
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ฟังก็ยิ้มออกมา
ชายแกร่งถอนหายใจ ไม่เสียเวลาอีกต่อไป นำทางพุ่งออกไป และพอเขาพุ่งออกไปได้ไม่ไกล เสียงคำรามก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับนั้นเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้นว่า “ขึ้นมา จะได้เร็วกว่า!”
พอจบประโยค ชายแกร่งก็หยุดฝีเท้า หันกลับไปเห็นนกไฟผูกปีกกางออกทั้งสองข้างตนหนึ่ง
ทันทีที่เขาก็มึนตึ้บ
ยิ่งเชื่อข่าวที่ว่าเจียงเสี่ยวไป๋กดขี่ห้าตระกูลจนราบคาบมากขึ้น
เมื่อชายแกร่งลงบนหลังหงส์ทองแล้ว ก็ชี้ทิศทางให้ทันที หงส์ทองไม่เสียเวลา สะบัดปีกแล้วพุ่งออกไปทันที
ระหว่างทาง เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่ชายแกร่งแล้วเริ่มสอบถามข้อมูล
ตอนนี้เขารู้แล้วว่าทิศทางของตัวเองผิดจริง ๆ แต่โชคดีที่แค่คลาดเคลื่อน ไม่ใช่สวนทางกันโดยสิ้นเชิง