สามวันผ่านไป
ในห้วงจิตวิญญาณ ณ ดินแดนหินประหลาดที่โปรยกระจายเป็นป่า
เจียงเสี่ยวไป๋นั่งอยู่บนเสาหินต้นหนึ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความอึดอัดใจ
สามวันเต็ม ๆ แล้ว
พวกเขาพุ่งตรงไปทางเดียวมาสามวัน แล้วก็ไม่เจอแม้แต่เงาคนสักคน
ตอนนี้เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าเดินผิดทิศไปหรือเปล่า
ดินแดนป่าหินนี้ เขารู้สึกว่ามันแปลก จึงลงมาดูซักหน่อย
ภายในบริเวณนี้ เขาพบรูดินลึกคล้ายถ้ำ เข้าไปส่องดูก็ว่างเปล่าเปลี่ยว
บางทีบริเวณนี้อาจเคยมีอะไรบางอย่างอยู่ แต่ชัดเจนว่าถูกคนหยิบเอาไปนานแล้ว
"เสี่ยวไป๋ พวกเราเปลี่ยนทิศไหม?"
แมวเก้าหางหันไปมองเจียงเสี่ยวไป๋ ทนถามขึ้นมาในที่สุด
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มเจื่อน ๆ แล้วล้มตัวลงนอนบนเสาหินนั้น ครู่ใหญ่ ตอนที่เขาลุกขึ้นเตรียมจะเปลี่ยนทิศ คิ้วเขาก็เลิกขึ้นทันที
สายตามองไปยังทิศหนึ่ง
แถบชานป่าหิน
เงาร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ด้านหลังฝุ่นฟุ้งกระจาย
เมื่อสายตาโฟกัส เขาเห็นว่าคนนั้นเป็นชายร่างใหญ่ ถ้าไม่ผิดต้องมาจากเผ่ามารอสูรแน่นอน
เปลือยหน้าอก ร่างแกร่งนั้นมีเกล็ดบางส่วนส่องประกายวิบวับ
แต่คนนี้ชัดว่าบาดเจ็บ หน้าซีดขาว แถมด้านท้องขวายังมีแผลฉีกยาวมาก
เมื่อพุ่งเข้ามาแล้ว เงาร่างวิ่งสวนไประยะหนึ่ง สุดท้ายหยุดลงไม่ไกลจากเจียงเสี่ยวไป๋ แล้วพิงกำแพงหิน หอบหายใจแรง ๆ ก่อนหยอดยาหยาดหนึ่งเม็ดเข้าปาก