เอ๊ะ……
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เห็นหนานเอียนกุมขมับถอยออกไป แล้วส่งสายตาจ้องเขามาแบบนั้น เขาก็ไอแห้งออกมาหนึ่งครั้ง
ชั่วขณะนั้น บรรยากาศก็เริ่มลอย ๆ ขึ้นมาอย่างชัดเจน
โชคดีที่พอดีตอนนั้นเอง การสั่นไหวของปริภูมิที่น่าตกใจก็คืบคลานเปิดออกด้านหน้า
สายตาของทั้งสองคนมองไปพร้อมกันโดยไม่ต้องนัดหมาย แล้วก็พบว่าเสาแสงนั้นกลับถูกตัดขาดลง ภายใต้ฤทธิ์ของผู้อาวุโสแห่งหลิงจิ้งทั้งห้าคน
ตราประทับแห่งปริภูมิที่ซับซ้อนดึงดูดกัน ก่อตัวเป็นผ้าคลุมยักษ์คลุมลงมา
มองจากระยะไกล ดูคล้ายชามใบยักษ์
ขณะนั้นเอง น้ำเสียงเฒ่าคร่ำครึของปี้คงดังก้องมา "ผู้ถือลำดับขั้นทุกคนเดินทางมารวมกันได้แล้ว พอเรียกชื่อแล้วเข้าไปด้านในได้เลย!"
เมื่อเสียงสงลง เจียงเสี่ยวไป๋หันไปมองหนานเอียน "ไปกันเลย!"
"โอเค!"
หนานเอียนพยักหน้าเบา ๆ สีหน้ากลับจริงจังขึ้น แล้วตามเจียงเสี่ยวไป๋ลงจอดยังขอบนอกของผ้าแสงนั้น
ขณะนั้น น้ำเสียงเฒ่าของปี้คงก็ดังขึ้น "ก่อนจะเข้าไป ฉันจะพูดให้ละเอียด!"
"ภูมิประเทศของหลิงจิ้งซับซ้อน นอกจากต้องเผชิญสัตว์อสูรที่ทรงพลังมากแล้ว ยังมีอันตรายบางอย่างที่ไม่มีใครรู้ล่วงหน้า ทรัพยากรด้านในนั้นอุดมสมบูรณ์จริง แต่จำไว้ ปกป้องตัวเองให้ดี!"
"สุดท้าย……"
ปี้คงพูดถึงตรงนี้ก็หยุดเสียงสักครู่ "ถ้ารู้สึกว่าเดินหน้าต่อในหลิงจิ้งไม่ไหว ก็หาที่ปลอดภัยสักแห่งรอไป หนึ่งเดือนต่อจากนี้ ช่องทางกลับจะเปิดขึ้น ขอแค่ตัวนายมีป้ายลำดับขั้นติดตัว ฝั่งเราสามารถล็อกตำแหน่งนายได้ ดังนั้นป้ายลำดับขั้นห้ามหายเด็ดขาด จำให้ขึ้นใจ!"