กรี๊ดด!
ในคลื่นพลังอันโหดเหี้ยมสยองขวัญที่ม้วนตัวพล่านขึ้นนั้น จะเห็นว่าสัตว์รับใช้รอบด้านต่างพากันถอยห่างออกไป
พวกที่ระดับต่ำกว่านั้น ตกใจจนขาสั่นทรุดลงนั่งแน่นิ่งไปกับพื้น แววตาล้วนเปี่ยมด้วยความหวาดกลัว
ใช่แล้ว แมวเก้าหางย่อมสงวนความดุดันของมันไว้เสมอ
แต่ช่วงเวลาส่วนใหญ่ เพราะอยู่กับเจียงเสี่ยวไป๋ มันจึงฝืนข่มมันเอาไว้
การปะทุออกมาอย่างไม่เหลือซากแบบตอนนี้ ไม่ต้องพูดถึงการลงมือเลย แค่สังหารณ์ตอนนี้ก็เหมือนทำให้ผู้คนตกลงไปในหลุมน้ำแข็งเยือกเย็น
คนทั้งบริเวณต่างตกตะลึง
หนังศีรษะแทบชา ใบหน้าซีดขาวถอยหนีออกไป
ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อสายตาและความสยอง
สัตว์เลี้ยงต่อสู้ที่เมื่อครู่…เมื่อครู่ยังดูเป็นแมวน้อยน่ารักใจดี จู่ ๆ กลับกลายเป็นแบบนี้ซะงั้น
ความต่างขนาดนี้ มันมากไปหน่อยแล้วใช่ไหม?
โดยเฉพาะพลังอาฆาตนี้ ต้องเป็นตัวที่แรงที่สุดที่พวกเขาเคยเห็นมา
รู้สึกได้เลยว่าแค่อีกเล็บเดียวที่ลงมา ก็ต้องตายแน่
ไซเหมินตอนนี้ก็ลากร่างถอยหลังไม่หยุด ใบหน้าก็ซีดขาวไปเล็กน้อย
มะ…มะเรื่องนี้ ดูเหมือนมันเล่นกันใหญ่เกินไปแล้วนะ
ตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋อ้างว่าถ้าชนะจะทำให้หลางโบเสียหน้าอะไรแบบนั้น เขานึกว่าแกกำลังอวดโอ้อวดเก่ง
แต่ตอนนี้…เขาถึงได้รู้ว่าคนอื่นพูดความจริงหมดๆ จริง ๆ นี่นา
ใบหน้าของผู่เลยก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ร่างทั้งร่างตึงเครียดขึ้นมาทั้งตัว
พลังอาฆาตระดับนี้ปะทุขึ้นตรงนี้ ถ้าไม่ระวัง เผลอ ๆ อาจกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ตามมาได้
ต้องรู้ไว้ว่า ภายในสนามฝึกปฏิบัตินี้ มีสัตว์มารอสูรที่แข็งแกร่งอยู่ไม่น้อย!
ริมฝีปากแดงของหมี่นาก็อดเอ่อค้างไม่ได้