“เก่งจริง ๆ ไม่ใช่แค่ฉายาเจ้าชายแห่งสายลมโดยไม่มีเหตุผลเลยนะ พี่หลางโบ!”
หมี่นาหันหัวไปมองหลางโบที่ยิ้มอย่างอบอุ่นบนใบหน้า แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม
หลางโบตอบกลับเบา ๆ “ฝีมือการต่อสู้จริงของคุณหมี่นาก็ค่อนข้างหลากหลาย การสื่อสารกับสัตว์รับใช้ก็แข็งแกร่งมาก ถ้าจะให้พูดถึงข้อเสียจริง ๆ ก็คงมีแต่ระดับพลังที่ยังไม่พอเท่านั้น!”
“นอกจากนั้น ฉันก็ให้คำแนะนำอะไรไม่ได้จริง ๆ”
ที่จริงถ้าหมี่นาไม่ได้ล้มเหลวในภารกิจทางฝั่งตะวันออก การเข้าห้องเกียรติยศก็ไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ตอนนี้ก็พูดได้แค่ว่าน่าเสียดายเท่านั้น
“ขอบคุณค่ะ!”
หมี่นาตอบรับแค่นั้นแล้วไม่พูดอะไรเพิ่ม พาสัตว์ประหลาดของตัวเองถอยลงไป
“คิวถัดไป ใครจะลงมา?”
หลางโบเงยหน้าขึ้น เสียงอ่อนโยนดังขึ้นอีกครั้ง
อาจเพราะหมี่นาเป็นคนเปิดทางให้ พอคำพูดของหลางโบจบลง ชายหนุ่มคนหนึ่งก็พาสัตว์รับใช้พุ่งเข้าสนามทันที
พอผู่เลยประกาศเริ่ม ชายหนุ่มก็พาสัตว์รับใช้เปิดฉากโจมตีใส่ฝั่งหลางโบ
การประสานงานแบบเดียวกัน
การเชื่อมโยงกันแบบเดียวกัน แต่ระดับพลังชัดเจนว่าอ่อนกว่าหมี่นามาก
ไม่ถึงสามนาที ท่ามกลางพายุประหลาดที่พัดกระหน่ำ ทั้งคนและสัตว์ก็ถูกกระเด็นออกไปทั้งคู่
คราวนี้หลางโบเป็นฝ่ายชี้จุดอ่อนของชายหนุ่มเอง และละเอียดละอออย่างมาก
ซึ่งยิ่งทำให้คนที่รออยู่ด้านล่างตื่นเต้นขึ้นไปอีก
ผู่เลยมองเห็นภาพนี้ รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้า
ดูเหมือนการชวนคนจากห้องเกียรติยศมาสักคน ผลลัพธ์ค่อนข้างโดดเด่นจริง ๆ