“โอ๊ะโหว!”
จิ้งจอกเก้าหางหัวเราะ
มันไม่เคยได้ยินเสียงนี้มาก่อน แต่มันยิ่ง…สนุกกว่าเดิม!
เจียงเสี่ยวไป๋ก็หัวเราะเช่นกัน ใบหน้าเปื้อนยิ้มสดใส แล้วเอ่ยขึ้นว่า “งั้นเหรอ? หรือว่าแกจะเป็นฝาแฝด?”
“นายท่าน ท่านรู้ได้ยังไงครับ ผมมีน้องชายฝาแฝดคนหนึ่งจริง ๆ แต่น่าเสียดายที่เขาเดินทางผิด ตอนนี้กลายเป็นสมุนหนูไปแล้ว!”
หมอหนุ่มคนนั้นมีสีหน้าโกรธเคือง “ที่ท่านเห็นมาก่อนคงเป็นเขาแน่!”
เมื่อหมอหนุ่มพูดจบ คนที่ดูไลฟ์สดต่างก็โกรธ
เห็นได้ชัดว่าเจ้าหมอนี่กำลังโกหก
แต่มันก็ไม่มีทางจัดการได้อยู่ดี
แต่ยิ่งเป็นแบบนี้ พวกเขาก็ยิ่งอยากรู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะแก้ปัญหายังไง
“อืม ดีมาก!”
เจียงเสี่ยวไป๋เอามือเคาะโต๊ะ จากนั้นกวาดตามองทั้งห้องแล้วพูดว่า “ฉันจะให้โอกาสพวกแกอีกสักครั้งดีไหม?”
พูดไป เขาก็หยุดไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อ “ใครรู้บ้าง ออกมาพูดเลยก็ได้ อย่างเช่น ว่าเจ้าหมอนี่มีน้องชายฝาแฝดจริงหรือเปล่า!”
สิ้นเสียง เขาก็นั่งลง หลับตาลง แล้วรอคอย
ตอนนี้ทั่วทั้งห้องเงียบกริบอีกครั้ง
ได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มตก
เวลาค่อย ๆ ผ่านไป เจียงเสี่ยวไป๋ลืมตาขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความผิดหวังอย่างแรง “เฮ้อ น่าเสียดาย ให้โอกาสแล้วก็ไม่รู้จักใช้!”
พูดจบเขาก็ลุกขึ้น จูงมือเสี่ยวอี แล้วเดินออกไปข้างนอก