แปดโมงกว่า
ซูจิ่นอวี๋ดึงหลินซืออวิ๋นไปชั้นบน เริ่มจัดของที่จะเอาไปพรุ่งนี้
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋กลับไปที่ห้องของตัวเอง หยิบสมุดบันทึกที่อ่านเมื่อวานออกมา
พอเปิดเห็นตัวหนังสือหวัด ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
กงซินเยว่…
ผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่เด็กไม่เคยฝึกเขียนหนังสือให้ดี
ไม่งั้นคงไม่หวัดขนาดนี้!
แต่เมื่ออ่านลึกลงไปเรื่อย ๆ ความขัดใจของเขาก็ค่อย ๆ จางหาย สีหน้ากลับเอาจริงเอาจังขึ้นมา
ตามที่ในบันทึกบอกไว้ พลังจิตนั้นต่อยอดมาจากสัมผัสที่หกของมนุษย์
สามารถแบ่งออกเป็นพลังภายในและพลังภายนอก
พลังภายในควบคุมทางด้านจิตใจ ใช้สนามแม่เหล็กเป็นสื่อ ไร้ซึ่งรูปร่าง
พลังภายนอกควบคุมทางด้านพลังงาน ใช้พลังงานเป็นขั้นบันได มีรูปร่าง
พลังภายในสามารถพัฒนาไปเป็นพลังภายนอกได้ แต่เมื่อถึงระดับพลังภายนอกแล้ว จะไม่สามารถย้อนกลับไปเป็นพลังภายในได้อีก
ตามที่อธิบายไว้ตรงนี้ เขาคือผู้ควบคุมพลังภายใน แต่มันต่างออกไปเล็กน้อยตรงที่เขาก็ดึงให้พลังงานระเบิดออกมาได้เช่นกัน
เพราะในร่างกายของเขามีทั้งไฟและหนอนน้ำแข็งอยู่ด้วยอย่างนั้นหรือ?
คิดไปพลาง อ่านลึกลงไปเรื่อย ๆ
ในนั้นมีวิธีเปลี่ยนพลังจิตภายในให้เป็นพลังภายนอกด้วย
ตรงนี้เขาข้ามไปเลย แต่พออ่านไปถึงวิธีเพิ่มพลังจิต เขากลับหยุดชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาด
อย่างนี้มันไม่ถูกนะ?
ตามเนื้อหาในบันทึก การเพิ่มพลังจิตมีอยู่สองวิธี
วิธีแรก แบกน้ำหนักทางจิต ค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักขึ้นทีละน้อย หักโหมเกินไปไม่ได้ มิฉะนั้นจะทำให้จิตใจอ่อนล้า
วิธีที่สอง กลืนกินพลังจิต สามารถกินพลังจิตของผู้อื่นเพื่อเสริมพลังได้ แต่ต้องอยู่ในระดับเดียวกันหรือต่ำกว่า หากกลืนกินพลังของคนที่จิตแข็งแกร่งกว่า จะถูกจิตนั้นย้อนกลับมาทำร้าย