"ถึงแล้ว!"
หลังจากบินข้ามภูเขาลูกนอกของสำนักเทพเปลวเพลิง สัตว์อสูรก็บินวนลงมาและลงจอดบนแท่นหินขนาดใหญ่ที่เชิงเขาด้านใน
เจียงเสี่ยวไป๋กระโดดลงมาก่อนเป็นคนแรก
ตอนนี้เขามองสำรวจสภาพแวดล้อมโดยรอบก่อน
ด้านที่หันไปคือภูเขาใหญ่
อีกด้านหนึ่งเป็นป่าสีแดงที่เขียวชอุ่ม ดูเงียบสงบลึกลับมาก
ตรงนั้นน่าจะเป็นสถานที่สอบใช่ไหม?
เมื่อหวนกลับมามอง เขาก็มองดูผู้คนที่มารวมตัวกันที่นี่
เยอะมาก
เห็นได้ชัดว่านอกจากตระกูลถงแล้ว ยังมีตระกูลอื่นๆ อีกด้วย
ในหมู่พวกเขา เขายังพบคนรุ่นราวคราวเดียวกันอยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่ารวมถึงคนที่มาจากที่อื่นเพราะชื่อเสียงด้วย
เพราะยังไม่เริ่ม ตอนนี้สิ่งที่พวกเขาทำได้คือรอ
และการรอคอยนี้ก็ยาวนานถึงเที่ยง
ใช่แล้ว พระอาทิตย์ส่องแสงจ้าอยู่บนฟ้า
สำนักเทพเปลวเพลิงมีพลังไฟที่เข้มข้นยิ่งขึ้น
ถึงแม้ตอนนี้จะอยู่บนภูเขา
แต่เมื่อลมพัดมา ก็เป็นคลื่นความร้อนระอุ
กระทบเข้ากับตัว เห็นได้ชัดว่าทุกคนเหงื่อท่วมตัว
แม้แต่ผู้อาวุโสที่พามาและถงหยูก็มีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ปรากฏบนหน้าผาก
คนเดียวที่ไม่มีความเปลี่ยนแปลงเลยก็คือเจียงเสี่ยวไป๋
เพราะว่าเขามีพลังงานปฐมภูมิอยู่ในตัว
อีกทั้งยังมีผีเสื้อน้ำแข็งอยู่ในร่างด้วย ความร้อนถึงจะแรงแค่ไหนก็ไม่ส่งผลกระทบต่อเขามากนัก
หรือจะพูดได้ว่า ไม่มีผลกระทบเลย
"คุณชายเจียง คุณไม่ร้อนเหรอ?"
ถงอี้เช็ดเหงื่อบนตัว พลางมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยอาการปากแห้งคอแห้ง
เขารู้สึกว่าตัวเองทั้งตัวกำลังจะลุกเป็นไฟ
แต่ที่เจียงเสี่ยวไป๋ ไม่มีเหงื่อตกแม้แต่หยดเดียว มันช่างน่าประหลาดใจจริงๆ
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม ยกมือขึ้นตบไหล่ถงอี้เบาๆ