“เอ๊ะ? โรงแรมสำหรับคู่รัก?”
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของพนักงานบริการ ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
ขำ…
แมวเก้าหางบนไหล่ของเขา ในตอนนี้อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเป็นเสียงเหมือนรถแทรกเตอร์
ที่ที่ชายแก่คนนั้นแนะนำมา ไม่เลวจริง ๆ!
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋สีหน้าก็มีแววเขินอาย ไม่น่าแปลกใจเลยที่ตอนนั้นหวงหลิงเยว่ได้ยินชื่อนี้แล้วแสดงความแปลกใจออกมาเล็กน้อย
ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง
และไม่น่าแปลกใจที่คนที่เข้าออกที่นี่ล้วนเป็นคู่ ๆ
แต่ว่า มันก็ทำให้เขินอยู่นะ
เขาได้แจ้งให้หวงหลิงเยว่รู้แล้ว
และในเมื่ออีกฝ่ายตกลงแล้ว การจะเปลี่ยนมันก็ดูจะไม่เหมาะสมใช่ไหม?
ในขณะที่เขากำลังลังเลอยู่อย่างมาก เขาก็พบว่าพนักงานบริการที่อยู่ตรงหน้าก็ผงะไปครู่หนึ่ง สายตามองไปข้างหลังเขาอย่างจดจ่อ
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกสงสัย ขณะนั้นเอง ก็มีเสียงที่ไพเราะมากดังมาจากข้างหลังเขา: “เจียง… คุณเจียง!”
เจียงเสี่ยวไป๋หันกลับไป พบร่างที่งดงามราวกับเซียนยืนอยู่ข้างหลังเขา
ร่างนี้ไม่ใช่ใครอื่น นั่นคือหวงหลิงเยว่
วันนี้หวงหลิงเยว่แต่งตัวสวยมาก สวมชุดเดรสยาว ผมสีดำยาวสยาย และครั้งนี้เธอไม่ได้ใส่หน้ากาก
ใบหน้ามีเครื่องสำอางบาง ๆ ดูสวยงามมาก ๆ
หวงหลิงเยว่สังเกตเห็นท่าทางเหม่อลอยของเจียงเสี่ยวไป๋เช่นกัน ใบหน้าของเธอแดงขึ้นเล็กน้อยอีกครั้ง จากนั้นก็เดินเข้ามาหาเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยตัวเอง
ตอนนี้พนักงานบริการถึงได้กลับมาจากอาการตกใจ มองไปที่หวงหลิงเยว่แล้วพูดว่า “คุณ… คุณมากับเขาเหรอ?”
พูดพลางก็ชี้ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋
“อื้ม!”
หวงหลิงเยว่พยักหน้าเบา ๆ
พนักงานบริการผงะไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “เชิญทั้งสองท่านเข้ามาด้านในได้เลย!”
พูดจบก็เดินนำเข้าไปข้างใน
เจียงเสี่ยวไป๋ตอนนี้รู้สึกเขินอายอยู่บ้าง ในที่สุดก็มองไปที่หวงหลิงเยว่แล้วพูดว่า “งั้น… เราไปกันเถอะ!”