อีกด้านหนึ่ง
หลังจากเจียงเสี่ยวไป๋ออกมา ก็ขับรถกลับวิลล่าโดยตรง
ด้วยความล่าช้านี้ เมื่อถึงบ้านก็เกือบหนึ่งทุ่มแล้ว
เห็นซูจิ่นอวี๋และคนอื่น ๆ ยังไม่กินข้าว เห็นได้ชัดว่ากำลังรอเขาอยู่ ในใจก็อดไม่ได้ที่จะอบอวลไปด้วยความอบอุ่นอีกครั้ง
นี่แหละบ้าน...
ในช่วงสองวันต่อมา
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ไปไหนเลย อยู่บ้านเป็นเพื่อนอย่างดี
แน่นอนว่าในช่วงนี้ เขาไม่ได้ลืมที่จะสนใจอาการของซูจิ่นอวี๋
หลังจากยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าไม่มีปัญหา เขาถึงได้วางใจ
บางทีอาจเป็นอย่างที่กงซินเยว่พูดจริง ๆ
ในระยะเวลาสิบปี ซูจิ่นอวี๋อาจปรับตัวได้นานแล้ว?
วันที่สาม
เจียงเสี่ยวไป๋บอกลาทุกคน
สำหรับจีเฟิ่งซี เขาไม่ต้องกังวล เพราะเธอปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้ดีมาก
มีเพื่อนสาวอยู่เป็นเพื่อนทุกวัน เขามองออกถึงความสุขนั้น
ขึ้นรถ เจียงเสี่ยวไป๋มาที่ห้องใต้ดิน
เปิดรูหนอนมายังลานหน้าตำหนักหลบซ่อนโลก เจียงเสี่ยวไป๋ก็ไปหาถานจิ่งกับเฮ่อหยาง
เดิมทีตั้งใจจะไปญี่ปุ่นโดยตรง
แต่ตอนนี้ ถานจิ่งพูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า: "ใช้เวลานานเกินไป รูหนอนมีปัญหาการเชื่อมต่อ แต่ตอนเย็นวันนี้ ซ่อมเสร็จแน่นอน!"
เจียงเสี่ยวไป๋หมดคำพูดอย่างยิ่ง รู้แบบนี้ตั้งแต่แรก ก็อยู่เป็นเพื่อนซูจิ่นอวี๋แล้ว
แต่ว่า ในเมื่อมาแล้ว เขาก็เลยพักอยู่ที่ตำหนักหลบซ่อนโลก
ไม่ต้องไป ๆ มา ๆ ให้เสียเวลา
เวลากลางวันค่อย ๆ ผ่านไป
พอถึงตอนเย็น เจียงเสี่ยวไป๋คิดว่าใกล้ได้เวลาแล้ว แต่ที่ทำให้เขาหมดคำพูดคือ ยังไม่เสร็จ