“ฉันไม่เล่น แล้วพนันก็ถือเป็นโมฆะนะ!”
ไป๋สือซิ่วฮุ่ยเงยหน้าขึ้น มองไปทางชายคนนั้นแล้วโค้งคำนับ “ขอโทษด้วยค่ะ ได้โปรดยกโทษให้ฉัน!”
“ไม่ได้หรอกนะ!”
ชายหนุ่มหัวเราะเยาะ “บนเขาอากินะนี่ การพนันจะมาล้มเลิกง่าย ๆ ได้ยังไง งั้นวันนี้ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ คุณก็ต้องเป็นเพื่อนผม!”
พูดจบก็เดินเข้ามา หมายจะดึงมือไป๋สือซิ่วฮุ่ย
ไป๋สือซิ่วฮุ่ยตื่นตระหนก ถอยหลังหนึ่งก้าว หลบไปด้านหลังเจียงเสี่ยวไป๋
เฮือก…
เจียงเสี่ยวไป๋ตาโต
ไป๋สือซิ่วฮุ่ยนี่เป็นคนสองบุคลิกตัวจริงสินะ?
ก่อนหน้านี้ยังเป็นสาวแซ่บ
ตอนนี้กลับดูเป็นสาวอ่อนแอบอบบาง
ต่อให้เป็นรุ่นพี่ตำหนักหลบซ่อนโลกมาต่อหน้าผู้หญิงคนนี้ก็ยังเทียบไม่คิดเลย
เขายิ้มขม ๆ ยื่นมือไปจับมือของชายคนนั้นไว้ “ผู้ชายรังแกผู้หญิง มันไม่น่าดูเลยนะ?”
“ไอ้หนู ข้าไม่เข้าใจภาษาของแก!”
ชายหนุ่มหน้าตึง “แต่ข้าจะบอกแกว่า เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแก อย่าเสือกดีกว่า!”
เจียงเสี่ยวไป๋ชะงัก นึกขึ้นได้ว่าเขาเข้าใจภาษาฝ่ายตรงข้าม ก็เพราะมีเครื่องแปลติดตัวอยู่
แต่อีกฝ่ายไม่มีน่ะสิ
จนใจ เขาจึงไม่พูดพร่ำทำเพลง บีบมืออีกฝ่ายออกแรงโดยตรง
“โอ๊ย เจ็บ ๆ!”
สีหน้าชายคนนั้นเปลี่ยนไป
ไม่ได้คิดเลยว่าเจียงเสี่ยวไป๋รูปร่างไม่เท่าไหร่ แต่แรงจะเยอะขนาดนี้