ฮือฮา!
เสียงอุทานดังขึ้นรอบด้าน
ต่อยให้แขนข้างหนึ่ง?
เจียงเสี่ยวไป๋ล้อเล่นหรือเปล่า?
ต่อให้พูดยังไง สวีซงไห่ก็คือคนที่อยู่บัญชีฟ้าอันดับแปดนะ เจียงเสี่ยวไป๋กล้าทำแบบนี้?
พวกเขาคิดถึงประโยคหนึ่งขึ้นมาพร้อมกัน
ไม่เจ็บเท่าไหร่ แต่น่าอายชะมัด
ใช่ มันดูถูกคนอื่นเกินไปแล้ว
สวีซงไห่มองดู สายตายิ่งเย็นชา กลิ่นอายสังหารเข้มข้นขึ้น “ในเมื่อเจ้าอยากตาย ข้าก็ช่วยให้สมใจ!”
ใช่ พฤติกรรมปัญญาอ่อนอย่างการเก็บมือข้างหนึ่งตามอีกฝ่าย ไม่มีทางเกิดขึ้นกับเขาเด็ดขาด
ยุติธรรม?
โลกนี้มันไม่มีหรอกความยุติธรรม
มันก็คือใครหมัดใหญ่กว่า ใครอำนาจเหนือกว่า ใครก็เป็นผู้กำหนด
เจียงเสี่ยวไป๋เล่นเกมนี้?
มีแต่จะยิ่งกระตุ้นโทสะและจิตสังหารของเขาเท่านั้น
แค่นั้นแหละ
พริบตาเดียว สวีซงไห่ก็เคลื่อนไหว ก้าวเดียวเสียงดังกัมปนาท พลังทำลายล้างดุจผ่าไม้ไผ่
ใกล้เข้ามา คลื่นพลังระเบิดออกจากร่าง พลังงานอันน่าตื่นตะลึงยิ่งกว่าพลุ่งพล่านออกมา
กระโดดสูงขึ้น กำหมัดขวาแน่น ช่วงที่ฟาดฟันอากาศ เสียดแทงแก้วหู
ตู้ม!
หมัดปฐพี
ท่าไม้ตายระดับสูงอย่างแท้จริง
หมัดเดียวลงไป ทำลายขุนเขาได้
โดยเฉพาะพุ่งจากบนลงล่าง บวกกับแรงส่งของกำลังภายใน พลังหมัดนี้ถึงขั้นน่าสะพรึงกลัว
คนด้านล่างมองท่านี้ ต่างตกตะลึง
แม้จะห่างออกไป แต่กลิ่นอายน่าตื่นใจนั่น พวกเขารับรู้ได้ชัดเจน
ส่วนผู้อาวุโสเคราขาวจากสำนักยุทธเองก็ไม่ได้ไปไหน ยืนดูอยู่ข้าง ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย