"คุณชายเจียง!"
ไป๋ฉือซิ่วฮุ่ยเห็นเจียงเสี่ยวไป๋กระโดดลงไปตรง ๆ ใบหน้าซีดขาวทันที
แต่ภาพต่อมาทำให้เธอประหลาดใจ
เห็นเพียงเจียงเสี่ยวไป๋ร่วงลงไป แม้เปลวไฟสีขาวจะยังโลดแล่นดุดัน แต่ในจังหวะที่เจียงเสี่ยวไป๋เข้าใกล้ กลับเกิดการแยกตัว
ตรงตำแหน่งที่เจียงเสี่ยวไป๋อยู่ เปลวไฟพวกนั้นหลบเลี่ยงไปหมด เว้นระยะห่างระดับหนึ่ง
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นภาพอัศจรรย์เช่นนี้
ชั่วขณะนั้น มองจนใบหน้าเต็มไปด้วยความตะลึงงัน
เจียงเสี่ยวไป๋เขาทำได้ยังไงกัน?
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ยืนอยู่หน้าตราประทับนั่น สัมผัสอย่างละเอียด พลังงานบริสุทธิ์ แต่ชัดเจนว่ามีร่องรอยจางหาย
ตามการคาดเดาของเขา ผนึกนี้มีอยู่ตลอด
เพียงแต่เมื่อก่อนซ่อนตัวไว้ตลอด
ตอนนี้ผ่านการกัดกร่อนของกาลเวลา เกิดการเสื่อมถอย จึงลอยเด่นออกมา
เขาถึงแม้จะรู้วิชาภาพเงาสิบสองและตราวิญญาณตะวันตก
แต่ผนึกนี่เขายังไม่เคยสัมผัส จึงไม่รู้เลยว่าจะคลายอย่างไร
ชั่วขณะนั้น ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความจนใจ
สุดท้ายเขาก็ขี้เกียจคิดมาก หันไปมองเปลวไฟรอบด้าน
ผนึกเขาไม่มีทางออก
แต่เปลวไฟนี่เขามีวิธี
และจุดประสงค์หลักที่เขามาที่นี่ ก็เพื่อยึดต้นตอไฟที่นี่
พอมีความคิดนี้ พลังวิญญาณของเจียงเสี่ยวไป๋ก็เคลื่อนไหว เริ่มบังคับดึงเปลวไฟรอบด้านโดยตรง
และภาพนี้ ทำให้ไป๋ฉือซิ่วฮุ่ยด้านบนตกใจสะดุ้ง