“ทำไม ไม่รู้เหรอ?”
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของจีเฟิ่งซี ก็รู้สึกแปลก ๆ
เขาคิดว่าจีเฟิ่งซีรู้ว่าสองฝั่งเชื่อมถึงกัน
“ไม่รู้!”
จีเฟิ่งซีพยักหน้า แล้วนึกอะไรขึ้นมาได้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล: “แล้วนายผ่านหกธาตุไฟมา ไม่ได้บาดเจ็บใช่ไหม?”
หกธาตุไฟของตระกูลจีพวกเธอแข็งแกร่งแค่ไหน เธอย่อมรู้ดี
“ไม่เป็นไร!”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมา: “ความสามารถของฉัน นายไม่รู้เหรอ? หกธาตุไฟเล็ก ๆ จะมาขัดขวางหัวใจที่ฉันอยากตามหานายได้ยังไง!”
“ดังนั้น ตอนฉันผ่านมา ก็เลยเก็บมันมาด้วยซะเลย!”
เจียงเสี่ยวไป๋พูดไปก็อดถอนใจไม่ได้
ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณลูกแก้วสวรรค์เก้าตาที่เขาสวมใส่อยู่
ไม่งั้นการปราบมันคงไม่ง่ายขนาดนี้
อย่างน้อยก็คงต้องทนทุกข์ทรมานกับการฟื้นฟูบาดแผลอีกนานแสนนาน
จีเฟิ่งซีฟังแล้วเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ความร้ายกาจของหกธาตุไฟ ในฐานะคนตระกูลจี เธอรู้ดีแก่ใจ
ถูกเก็บไปแล้ว?
เธอไม่กล้าเชื่อเลย
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกมือซ้ายขึ้น พร้อมกับพลังที่นำทาง เปลวไฟสีม่วงก้อนหนึ่งหมุนวนอยู่กลางฝ่ามือ
ร้อนแรง และมีคุณสมบัติบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก
จีเฟิ่งซีเห็นภาพนี้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ สุดท้ายกัดริมฝีปากแดงแล้วพูด: “ไม่คิดว่านายเพื่อตามหาฉัน ต้องผ่านความยากลำบากขนาดนี้!”
“ฉันบอกแล้วไง ว่าหาฉัน ไม่ว่าจะยากแค่ไหน สำหรับฉันแล้วมันไม่ใช่เรื่องใหญ่!”