"วางใจเถอะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของเจ้าเขาแล้ว มุมปากใต้หน้ากากยกขึ้น พูดว่า "เขาที่เก้าของนาย อีกไม่นานก็จะดังกระฉ่อน แทบจะ...วันนี้เลยด้วยซ้ำ!"
"วันนี้เลยเหรอ?!"
เจ้าเขานั้นได้ยินแล้วก็แปลกใจเล็กน้อย ดูท่าจะไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่
แต่เขาก็ยังพูดว่า "งั้นก็ยิ่งดี แต่ถ้ำที่ตรงกับป้ายที่พี่ได้มาน่ะมีคนอยู่แล้ว พวกพี่จะคุยกันยังไง...ก็แล้วแต่เถอะ!"
พูดจบ เขาก็สังเกตเห็นสายตางงงวยของหยานฉีและหยวนเจ๋อ นึกขึ้นได้อะไรบางอย่าง จึงไอเล็กน้อยแล้วพูดว่า "งั้นฉันไปพักก่อนนะ!"
พูดจบ ก็หันหลังเดินเข้าไปในถ้ำ
ส่วนหยานฉีกับหยวนเจ๋อก็มองหน้ากันด้วยสีหน้าตกตะลึง
แค่อึดใจเดียว เจ้าเขาที่เก้าถูกซ้อมเป็นอย่างนี้แล้วเหรอ?
ถ้าไม่เห็นกับตาตัวเอง ใครจะไปเชื่อ
และพวกเขาก็ไม่รู้สึกถึงคลื่นพลังวิญญาณจากด้านในด้วย นั่นก็ยิ่งบ่งบอกอะไรอย่างหนึ่ง
นั่นคือหลังจากเจียงเสี่ยวไป๋เข้าไป เขาใช้พลังทับถมเจ้าเขาอย่างไม่ปรานีเป็นเวลาสามนาทีเต็ม โดยที่เจ้าเขาไม่สามารถต่อต้านได้เลย
ไม่อย่างนั้นคงไม่เป็นแบบนี้หรอก...
"คุณหยาน เพื่อนคุณนี่ใครกันแน่?"
หยวนเจ๋อมองหยานฉี สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
"จะให้พูดยังไงดีล่ะ..."
หยานฉีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ส่ายหัวแล้วพูดว่า "สรุปคือโคตรจะเทพ"
บางเรื่องเขาก็ไม่สะดวกจะอธิบาย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่เจียงเสี่ยวไป๋จงใจปิดบังตัวตน เขาก็ยิ่งไม่กล้าพูดอะไร
หยวนเจ๋อเห็นหยานฉีเป็นแบบนั้น สีหน้าก็ยิ่งตกใจมากขึ้น
ยิ่งเป็นแบบนี้ ก็ยิ่งแสดงให้เห็นว่าเจียงเสี่ยวไป๋นั้นไม่ธรรมดา
ระหว่างที่เขากำลังตกตะลึง เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้น "ไปกันเถอะ!"