"หืม?"
เจียงเสี่ยวไป๋หันข้างไป ก็พบว่าชายคนหนึ่งไม่ไกลจากเขากำลังมองเขาด้วยสายตาตกใจ
เหมือนกับไม่เชื่อสายตาตัวเอง แถมยังขยี้ตาอีกครั้ง
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกว่ามันตลกดี
ขนาดนั้นเลยเหรอ?
ท่ามกลางความตกใจของเขา เสียงของชายคนนั้นก็ดังขึ้น: "ให้ตายเถอะ ดูรูปภูเขาสิ ยังเป็นคนของภูเขาเก้าอีก!"
ตามเสียงอุทานของชายคนนั้น สายตาของผู้คนรอบข้างจำนวนมากก็หันมามองที่เจียงเสี่ยวไป๋
ดูท่าทางแล้วแต่ละคนเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
หลายคนถึงกับขยี้ตา
ใช่แล้ว
คนที่มีตราภูเขาหนึ่งดวงจากภูเขาเก้า กลับมาถึงภูเขาหนึ่งได้
"ฮ่าๆ ตอนนี้ภูเขาเก้านี่มันห่วยแตกจริงๆ คนมีตราภูเขาหนึ่งดวงก็มาถึงที่นี่ได้!"
ชายคนหนึ่งที่อยู่ไกลออกไปก็พูดขึ้นมาไม่ทันตั้งตัว
ทันทีที่เสียงนั้นดังลง พลังที่น่าตกใจก็พลุ่งออกมา เห็นเพียงฝ่ามือขนาดมหึมาปรากฏขึ้น แล้วฟาดลงมาตรงตำแหน่งที่เจียงเสี่ยวไป๋ยืนอยู่โดยตรง
"ไปให้พ้น ที่นี่ไม่เหมาะกับแก!"
ใช่แล้ว
คนมีตราภูเขาหนึ่งดวงมาวิ่งเล่นแถวนี้
นี่มันไม่ใช่เรื่องเกินไปหน่อยเหรอ?
แล้วจะให้คนมีตราภูเขามากมายอย่างพวกเขาหน้าตาไปไว้ไหน?
"ให้ฉันไป?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองฝ่ามือที่ร่วงลงมา คิ้วขมวด: "แกมีสิทธิ์อะไร?"
พูดจบ ใต้หน้ากากของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
แท้จริงแล้วเขาอยากจะขึ้นไปดูบนภูเขาว่าเกิดอะไรขึ้น
สถานการณ์แบบนี้...
ช่างมันเถอะ งั้นก็ก่อเรื่องก่อนเลยก็ได้!
คิดได้ดังนั้น พลังวิญญาณของเจียงเสี่ยวไป๋ก็พลุ่งพล่าน
แต่ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะลงมือ จู่ๆ พลังอันน่ากดดันจากภายนอกก็ร่วงหล่นลงมา