"เอ่อ ไม่ค่อยเชื่อ!" เย่เหยียนส่ายหน้า
"ฮ่าๆ!"
เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะอย่างสดใส "ตัวฉันเองก็ไม่เชื่อ!"
ใช่ บางครั้งตัวเขาเองก็ไม่เชื่อ แต่ความจริงก็เป็นเช่นนั้น
เหนือชั้นเก้า!
โดยเฉพาะหลังจากเปิดประตูทั้งแปด เหนือชั้นเก้า
แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่กล้าจินตนาการ
"ยังมีระยะอีกหน่อยนึง เราคุยเรื่องการใช้พื้นที่มิติอย่างอื่นต่อดีกว่า!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลางคุยเล่นกับเย่เหยียนต่อ
ผ่านไปกว่าสิบนาที
บทสนทนาของทั้งสองก็จบลง เพราะพวกเขามาถึงลานหอประลอง
จะเห็นได้ว่ายังมีผู้คนประปรายกำลังประลองกันอยู่
แต่เพราะทั้งสองคนอำพรางกาย จึงไม่มีใครเห็นพวกเขาเลย
มาถึงหน้าหอประลอง เย่เหยียนเดินไปที่ประตู
นั่นคือตัวล็อกลายนิ้วมือ
เมื่อเย่เหยียนวางมือลงไป เสียงผู้หญิงสังเคราะห์เชิงกลก็ดังขึ้น: "ข้อมูลผิดพลาด กรุณาลองใหม่อีกครั้ง!"
เย่เหยียนเขินเล็กน้อย ใช้นิ้วโป้งถูกับตัวเอง แล้ววางลงไปใหม่ เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นทันที: "ประตูเปิดแล้ว..."
"ฉลาดดีจริง!"
มองเย่เหยียนที่เปิดประตู เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกประหลาดใจ
พอตามเข้าไปแล้ว เรื่องที่ทำให้เขายิ่งประหลาดใจก็เกิดขึ้น เขาพบลิฟต์
ใช่ ลิฟต์
ทันสมัยมากจริงๆ
เย่เหยียนยิ้ม เดินมาที่ประตูลิฟต์ เปิดแล้วพาเจียงเสี่ยวไป๋เข้าไป หยิบบัตรขึ้นมารูด แล้วกดชั้นสองโดยตรง
ลิฟต์ก็เคลื่อนขึ้นทันที
เมื่อมาถึงชั้นสอง เย่เหยียนพาเจียงเสี่ยวไป๋ออกมาก่อนแล้วพูดว่า: "อันดับหนึ่งของหอประลองอยู่ที่ชั้นหนึ่งนั่นแหละ รอให้ฟ้ามืดก่อน พอมืดแล้วเราค่อยขึ้น!"