"ตายได้เลยเหรอ?"
เย่เหยียนได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ หัวใจก็เต้นแรงขึ้นมาทันที
รองเจ้าสถาบันปูหนีอัน ตอนที่อยู่ในระดับเคานต์
มันเทียบกับระดับไวส์เคานต์ไม่ได้เลย
มีคนบอกว่า ไวส์เคานต์กว่าสิบคนถึงจะเทียบเคานต์ได้คนหนึ่ง
จากคำพูดนี้ก็ดูออกว่าเคานต์มีพลังแข็งแกร่งแค่ไหน
แต่ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋กลับพูดอย่างเบามือเบาเท้า ชวนให้เหลือเชื่อจริงๆ
หรือว่าเจียงเสี่ยวไป๋ยังซ่อนพลังอยู่อีก?
เจียงเสี่ยวไป๋มองเย่เหยียนที่เหม่อลอย ยิ้มแล้วพูดว่า: "ไปกันเถอะ!"
พูดจบก็พาเดินไปทางหอประลอง
"ไปแบบนี้ มันเด่นเกินไปนะ!"
เย่เหยียนพูดจบ ก็ขยับเข้าใกล้เจียงเสี่ยวไป๋อีกก้าว พลังจิตเคลื่อนไหว มิติก็ระยิบระยับ พาเจียงเสี่ยวไป๋หายตัวไปโดยตรง
บอกว่าหายตัว
แต่ในสายตาของเจียงเสี่ยวไป๋ กลับดูเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ
แค่บางครั้งเห็นอะไรบิดเบี้ยวเล็กน้อย
เป็นความรู้สึกแบบนั้นบนเปลวไฟ มหัศจรรย์มาก
"ที่ฉันควบคุมได้มีระยะไม่เยอะ ประมาณหนึ่งเมตร!"
เสียงของเย่เหยียนดังขึ้น: "อย่าเกินหนึ่งเมตร ไม่งั้นนายจะโผล่ออกไป!"
"โอเค!"
เจียงเสี่ยวไป๋ตอบรับแล้วถามว่า: "ทำยังไงถึงทำได้?"
ใช่แล้ว ทางไปนี่ก็มีระยะทางหน่อย งั้นสู้เรียนรู้การควบคุมพลังเหนือธรรมชาติด้านมิติไปกับเย่เหยียนเสียเลยดีกว่า
เย่เหยียนฟังแล้วพูดว่า: "เคยได้ยินเรื่อง 'ความหนาแน่น' มั้ย?"
"ในปริมาตรเท่ากัน ความหนาแน่นยิ่งสูง มวลก็ยิ่งมาก!"
"หืม?"
เจียงเสี่ยวไป๋ชะงักไปแล้วพูดว่า: "นายหมายถึงควบคุมการเปลี่ยนแปลงความหนาแน่นของมิติ?"