"อย่างนี้นี่เอง!"
แมวเก้าหางได้ยินคำอธิบายของเจียงเสี่ยวไป๋ ก็เข้าใจทันที
ไม่น่าแปลกใจเลยที่เผ่าปีศาจโบราณตกเป็นทาสแล้วยังมีความสุขขนาดนี้
ท่ามกลางความประหลาดใจของมัน สายตาของเจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่ชายชราของเผ่าปีศาจโบราณแล้วพูดว่า "ว่าแต่ พวกเขามาชวนคุณไปช่วยอะไรกัน?"
เรื่องนี้เขาอยากรู้มาก
"ดินแดนมานจิ้ง!"
ชายชราอธิบายด้วยความเคารพ "ทุกปีหลังจากตระกูลวิญญาณโบราณเปิดดินแดนโบราณซวีหลิง เผ่าไท่หลิงก็จะเปิดดินแดนมานจิ้งอีกครั้งหนึ่งเหมือนกัน!"
"ข้างในมีอาณาเขตหนึ่ง มีรูปปั้นปีศาจยักษ์คอยเฝ้าอยู่ พวกเขาต้องการความสามารถของเผ่าเราไปต่อกร ไม่เช่นนั้นจะไม่มีทางผ่านอาณาเขตนั้นไปได้!"
"อ้อ เข้าใจแล้ว!"
เจียงเสี่ยวไป๋เข้าใจขึ้นมา
และสาเหตุที่มันเป็นแบบนี้ ก็ทำให้เขานึกไปถึงผลไม้ที่ต้นไม้โบราณในตำนานวิญญาณโบราณออกผล
ถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นคว่างหนานจริง ๆ ก็น่าจะกินไปหนึ่งผลแล้ว
ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด ชายชรามองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความเคารพแล้วถามว่า "ขอถามท่านผู้นำเผ่าบ้านเถื่อน เผ่าบ้านเถื่อนตอนนี้กำลังจะกลับมาอีกครั้ง หรือว่า..."
ประโยคต่อมาเขาไม่พูดออกมา ในฐานะทาส มีหลายคำถามที่ไม่สะดวกจะถาม แต่เขาก็ยังสงสัย
เผ่าบ้านเถื่อนหายไปนานแล้ว
แล้วทำไมถึงมีเจียงเสี่ยวไป๋ที่เป็นคนเผ่าบ้านเถื่อนโผล่มาล่ะ?
"อ่อ ผมบังเอิญได้รับสืบทอดของเผ่าบ้านเถื่อนมาครับ!"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยขึ้น
เมื่อชายชราเข้าใจ ดวงตาของเขาก็เผยความหม่นหมองออกมาเล็กน้อย
มรดกสืบทอด...