"ท่านผู้เฒ่าทั้งสองไม่ต้องเกรงใจ"
เจียงเสี่ยวไป๋ก็สังเกตเห็นทั้งสองเช่นกัน ด้วยความประหลาดใจจึงเอ่ยขึ้นว่า "ลุกขึ้นมาพูดกันเถอะ!"
เมื่อเสียงนั้นดังขึ้น ทุกคนจึงได้ลูกขึ้นยืน
เมื่อเห็นสายตาของชาวเผ่าเยากู่ทั้งหมดจ้องมองมาที่เขา เจียงเสี่ยวไป๋จึงกล่าวว่า "ข้าตั้งใจจะคัดเลือกสิบคน ไปรบกับข้าที่แดนโบราณ เพื่อฟื้นคืนความรุ่งเรืองของชนเผ่าแมน พวกเจ้าผู้ใดเต็มใจบ้าง?"
"ข้าเต็มใจ!"
ทันทีที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดจบ เสียงที่พร้อมเพรียงกันก็ดังขึ้นทั่วทั้งที่ ทุกคนต่างตื่นเต้น และบางคนถึงกับมีแววตาเร่งร้อนมองไปยังทิศทางที่เขายืนอยู่
เห็นได้ชัดว่าต่างก็เต็มใจอย่างยิ่ง
แม้แต่ผู้เฒ่าทั้งสองของเผ่าเยากู่ที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุด ก็ยังก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
ฉากนี้ทำให้เจียงเสี่ยวไป๋ประหลาดใจเล็กน้อย
ความคลั่งไคล้ที่เผ่าเยากู่มีต่อชนเผ่าแมนนั้น รุนแรงยิ่งกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก
ในตอนนั้น เขาให้เย่าหลินเป็นผู้คัดเลือก
แน่นอนว่าเขาไม่ได้ลืม ที่จะเลือกผู้เชี่ยวชาญระดับบรรพบุรุษของที่นี่มาหนึ่งคน เพื่อเป็นหน้าตา
"จอมทัพแมน เลือกคนเหล่านี้ได้หรือไม่?"
เมื่อเย่าหลินคัดเลือกเสร็จ ก็พาผู้คนมาหาเจียงเสี่ยวไป๋ พร้อมกับเอ่ยด้วยความเคารพ
"ได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินแล้วก็เหลือบมอง
หนึ่งคนระดับบรรพบุรุษ สี่ผู้อาวุโส และคนรุ่นใหม่อีกสี่คน รวมเป็นเก้าคน
เห็นได้ชัดว่าเย่าหลินอาสาที่จะนับตัวเองเข้าไปด้วย
อันที่จริง เขาตั้งใจจะให้เย่าหลินอยู่เฝ้าเผ่า แต่เมื่อนึกได้ว่ายังมีผู้เชี่ยวชาญระดับบรรพบุรุษอีกคนคอยรักษาการณ์อยู่ จึงไม่ได้พูดอะไรมาก