“ผ่อนจ่าย?”
หญิงสาวได้ยินแล้วความโกรธก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง
“น่าขำสิ!”
ในตอนนี้ ฉีหยวนตกลงบนที่ที่ไม่ไกล มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาโกรธเกรี้ยวเช่นกัน “ถ้าผ่อนจ่ายได้ พวกเราก็ทำได้เหมือนกัน! ฮ่าๆ พูดไปน่ะสิ ใครจะพูดไม่ได้!”
“ได้สิ งั้นนายเอามาไหหนึ่ง ฉันจะไม่แย่งกับนายเด็ดขาด!”
เจียงเสี่ยวไป๋มองฉีหยวนอย่างใจเย็น
ฉีหยวนได้ยินก็พูดไม่ออกทันที
ใช่ ไม่ว่าจะมองยังไง ไหเลือดนี่ เขาไม่กล้าพูดจริงๆ
เลือดหนึ่งไห
นั่นต้องเกินพันไปแล้ว
ปริมาณขนาดนี้ ตระกูลวิญญาณโบราณรับไม่ไหวแน่นอน
“ท่านหัวหน้าเผ่าเหยา ท่านก็น่าจะพูดสักหน่อยได้แล้วนะ?”
ชายวัยกลางคนแห่งตระกูลโบราณเจี้ยนหันไปมองผู้เฒ่าที่นั่งอยู่ตำแหน่งหัวหน้าของเผ่าเหยากู่
ผู้เฒ่าพยักหน้า เขาก็รู้ดีว่าเรื่องแบบนี้ปล่อยต่อไปไม่ได้แล้ว สายตาเหลือบมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดขึ้น “เอาตอนนี้ละ เอาเลือดของเจ้ามานี่ เราจำเป็นต้องตรวจสอบ ถ้าที่เจ้าให้มาเป็นของจริง เราก็ให้เจ้าผ่อนจ่ายได้!”
“ถ้าไม่ใช่ ขอโทษด้วย... ก็เชิญเจ้าออกจากเผ่าเหยากู่ของเราได้เลย!”
“ใช่ ตรวจสอบสิ!”
ฉีหยวนพยักหน้าทันที เขาเชื่อมั่นว่าเลือดของเจียงเสี่ยวไป๋ต้องไม่ผ่านเกณฑ์แน่นอน
สำนักหลิงซีไม่เคยเข้าร่วมมาก่อน ดังนั้นเลือดนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะมี
เจียงเสี่ยวไป๋ขมวดคิ้ว
เรื่องนี้กลายเป็นแบบนี้ มันช่างน่าอึดอัดจริงๆ
แต่เขาไม่สนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว หยิบขวดในมือปาให้ผู้เฒ่าไป
ใช่ เขาไม่ได้หวังว่าจะผ่านการตรวจ
ถ้าถูกไล่ออก ก็ถือว่าหาข้ออ้างลงมือกับเรื่องนี้ได้พอดี