"นายว่าล่ะ!"
จีเฟิ่งซีจ้องเขม็งใส่เจียงเสี่ยวไป๋
เจียงเสี่ยวไป๋เก้อเขินไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "มานี่ ฉันช่วยรักษาให้นะ!"
"ฉันไม่เอา!"
จีเฟิ่งซีทำหน้าปฏิเสธสุดตัว
"ก็ได้ แต่ถ้าไม่มานะ พรุ่งนี้จะบวมกว่าเดิมอีก!"
เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจเบา ๆ ในใจ
เขาแรงแค่ไหนเมื่อกี้ เขารู้ดี
"งั้นนายขอโทษฉันก่อน!"
จีเฟิ่งซีมองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างโกรธ ๆ
"เอาล่ะ ๆ ความผิดฉันเอง ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น ไม่ควรคิดแบบนั้น!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มแล้วพูดต่อ "อีกอย่าง ฉันขอโทษอีกเรื่องนะ เมื่อกี้จูบนาย ฉันขอโทษ ฉันนึกไม่ถึงว่านั่นจะเป็นจูบแรกของนาย!"
ใช่แล้ว ดูจากปฏิกิริยาโกรธของจีเฟิ่งซีเมื่อกี้ก็รู้
แต่ความโกรธนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นหลังจากที่เขาจูบเสร็จแล้วหรอกเหรอ?
ที่หลังเพราะเขาคิดแบบนั้น กลับยิ่งทำให้ผู้หญิงคนนี้โกรธ
เฮ้อ หัวใจผู้หญิงยากแท้หยั่งถึง
"ฉัน... ฉันน่ะเป็นครั้งแรกจริง ๆ!"
จีเฟิ่งซีทำเสียงฮึดฮัด ในที่สุดดวงตาใสก็กระพริบ หน้าแดงระเรื่อเข้ามาใกล้เจียงเสี่ยวไป๋
ตอนซบลงบนตัวเจียงเสี่ยวไป๋ ใบหน้าร้อนผ่าวอย่างที่สุด
เจ้าตัวคนนี้
น่ารังเกียจจริง ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋มองตรงที่เริ่มบวมของจีเฟิ่งซี กำลังภายในพลุ่งพล่าน เริ่มช่วยจีเฟิ่งซีลดอาการบวม
ระหว่างนั้น จู่ ๆ ก็เจ็บที่ขา เห็นจีเฟิ่งซีอ้าปากเล็กกัดที่ขาของเขา
กัดไปครั้งหนึ่ง พร้อมกับเจือความโกรธว่า "ถ้านายคิดฟุ้งซ่านอีก ฉันกัดนายต่อแน่!"