"ได้ ผมจะพาคุณไปเดี๋ยวนี้!"
ชายคนนั้นสีหน้าเปลี่ยนไป
คนที่อยู่ในสำนักหลู่ได้ แต่ละคนก็มีนิสัยของตัวเองไม่ใช่หรือ?
เขาก็มีเหมือนกัน
แต่ต่อหน้าเจียงเสี่ยวไป๋ที่ดุดันขนาดนี้ เขาไม่กล้าแสดงออก สีหน้าเปลี่ยนไปพลางเดินออกไปข้างนอก
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นดังนั้นก็เดินตามไป
คนที่อยู่ในเหตุการณ์ได้สติ จึงเพิ่งจะตั้งตัวได้ มองหน้ากัน ดูท่าทางยังประหลาดใจอยู่บ้าง
ผู้ชายคนนี้เป็นใคร?
เก่งขนาดนี้?
อีกด้านหนึ่ง กงหัวที่ถูกตบลอยไป ลุกขึ้นยืนได้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความอัปยศ แต่แววตาอาฆาตลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม ตอนนี้เดินออกไปทันที
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ตอนนี้ ภายใต้การนำของชายคนนั้น ก็มาถึงเขตที่พักตลอดทาง
เมื่อมาถึงลานบ้านแห่งหนึ่ง
ทั้งสองเข้ามาด้านในทันที แต่ยังไม่ได้เข้าบ้าน ฝีเท้าของเจียงเสี่ยวไป๋ก็หยุดอยู่ตรงนั้นพลางพูดว่า "ข้างในไม่มีคน!"
"คุณแน่ใจนะว่าเดินมาถูกทาง?"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลางจ้องมองไปที่ชายคนนั้น
เขาใช้พลังจิตตรวจสอบดู ข้างในว่างเปล่าไม่มีใครเลย
"ถูกทางครับ!"
ชายคนนั้นพยักหน้าพูด "เขาและเหมยฉางอวี่พักอยู่ที่นี่ด้วยกัน!"
"เหมยฉางอวี่?"
แววตาเจียงเสี่ยวไป๋ไหววูบ
น่าจะเป็นหลานชายคนโตของตระกูลเหมยใช่ไหม?
เขาจำได้ว่าถังหยางเคยบอกว่า หลานชายคนโตของตระกูลเหมยก็อยู่ที่สำนักหลู่เหมือนกัน
"ตอนนี้พวกเขาไม่อยู่ หรือว่าจะถูกพาตัวไปอีก?" ชายคนนั้นสีหน้าเปลี่ยนไปพูด