"แดง?"
เหมยจิ้งยวนได้ยินคำพูดของเฟิ่งซี สายตาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่เลิ่งป๋อจ้งอีกครั้ง
ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป
ใบหน้าของเลิ่งป๋อจ้ง... มันแดงเล็กน้อย ชัดเจนว่าแดงจนออกม่วง
ด้านบนยังมีรอยฝ่ามือประทับอยู่อย่างชัดเจน
และครึ่งหนึ่งของใบหน้าก็บวมปูดขึ้นมาแล้ว
หมายความว่าไง?
นี่มีคนตบเลิ่งป๋อจ้งเหรอ?
จู่เหลียงมาแล้ว?
เหมยจิ้งยวนกวาดตามองไปรอบ ๆ แต่ไม่เห็นเงาของจู่เหลียง
ทันใดนั้นใบหน้าก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เขาไม่เห็นจู่เหลียง
งั้นใครเป็นคนตบ?
หรือว่า...
สายตาของเหมยจิ้งยวนตกลงบนร่างของเจียงเสี่ยวไป๋
เป็นไอ้หนูนี่เหรอ?
แต่... เป็นไปได้ยังไง?
เลิ่งป๋อจ้งในฐานะคนรับใช้ สิ่งที่ขาดก็แค่การได้รับพระราชทานนามสกุลเท่านั้น
เจียงเสี่ยวไป๋ จะตบเลิ่งป๋อจ้งได้ยังไง?
แต่ถ้าไม่ใช่เจียงเสี่ยวไป๋ งั้นใครเป็นคนทำล่ะ?
อีกอย่าง จากสถานการณ์ตอนนี้และอำนาจกดดันของเลิ่งป๋อจ้ง ดูเหมือนเลิ่งป๋อจ้งจะเอาจริงแล้ว
พลังหมุนวนนั่น เป็นพลังปราณเฉพาะของตระกูลลับ
ไม่ใช่สิ่งที่กำลังภายในจะเทียบเคียงได้
"มาอีก!"
เสียงเย็นชาดังขึ้น
คนที่พูดก็คือเลิ่งป๋อจ้ง ทันทีที่เสียงสิ้นสุดลง ร่างก็เคลื่อนไหวไปด้วยความเร็วที่น่าตกใจจนพูดไม่ออก
ใช่แล้ว ชั่วพริบตาเดียว
ระยะห่างถูกย่อลง เกิดเสียงดังสนั่น มาถึงตรงหน้าเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว
ยอดเยี่ยม!
คนที่อยู่ที่นั่นรูม่านตาหดตัว เต็มไปด้วยความตะลึง
เลิ่งป๋อจ้งเอาจริงขึ้นมา แข็งแกร่งจริง ๆ!
เหมยจิ้งยวนก็ตกใจเช่นกัน
เลิ่งป๋อจ้งดูเหมือนไม่ใช่แค่เอาจริง แต่ยังลงมือจริงจังแล้วด้วย