“เป็นยังไงบ้าง? มีใครอยากลองไหม?”
เจียงเสี่ยวไป๋กวาดตามองไปทั่วห้องโถง พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “แน่นอน ผมไม่บังคับ ตามใจพวกคุณเอง!”
เมื่อเสียงพูดจบลง เหล่าผู้อาวุโสที่อยู่ที่นั่นก็หันไปมองผู้เฒ่าทั้งหกพร้อมกัน
“ไม่ต้องรีบ ให้เราคิดดูก่อนก็แล้วกัน!”
หนึ่งในผู้เฒ่าทั้งหกเอ่ยขึ้น
“ได้!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเล็กน้อยพลางพูด “งั้นแยกย้ายกันได้เลย พรุ่งนี้เช้ารวมคนสิบคนตามฉันไปเผ่ากู่โจวก็พอ!”
“สิบคน?”
คนในที่นั้นต่างพากันประหลาดใจ
เจียงเสี่ยวไป๋คิดจะใช้แค่สิบคนจัดการเผ่ากู่โจวเลยงั้นเหรอ?
มันช่างเพ้อฝันเกินไปหรือเปล่า?
“ส่วนสถานที่นัดพบ ก็แค่นอกเขตเผ่าเราตรงนั้นแหละ!”
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่สนใจความตกใจของคนพวกนั้น พอพูดจบเขาก็ลุกขึ้นยืน ชั่วขณะที่ลวดลายอาณาเขตริ้วเป็นคลื่น เขาก็หายตัวไปพร้อมเฟิงฉีอีกครั้ง
เมื่อห้องโถงใหญ่กลับมาเงียบสงัด คิ้วของผู้เฒ่าทั้งหกก็ขมวดมุ่นกันแน่น
พวกเขาอ่านเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ออกมากขึ้นเรื่อย ๆ
คนหนุ่มคนหนึ่ง แต่กลับคิดอะไรยากเย็นขนาดนี้!
หาได้ยากนัก!
แล้วคนหนุ่มคนหนึ่ง จะมีพลังที่น่ากลัวขนาดนี้ได้ยังไง?
แท้จริงแล้วคนผู้นี้คือใครกันแน่!
“ผู้เฒ่าทั้งหก ทางฝั่งเผ่ากู่โจวน่ะ…”
หนึ่งในคนชราหันไปมองผู้เฒ่าทั้งหกเหมือนอยากพูดแต่ก็หยุด
“อืม ดูความสามารถเขาละกัน!”
หนึ่งในผู้เฒ่าพูด “ถ้าเขาถูกเผ่ากู่โจวฆ่าตาย เผ่ากูเหวินของเราก็จะรอดพ้นจากการถูกเขาควบคุมไปได้โดยปริยาย!”
ใช่แล้ว
เผ่าที่ทำให้พวกเขาเผ่ากูเหวินเกรงกลัว แท้จริงแล้วไม่ใช่เผ่าไท่หลิง