"คนตระกูลกู่โจวอยู่ไหน!"
จ้านควางในตอนนี้ดวงตาเปล่งประกาย ก้าวออกมาข้างหน้าอย่างแข็งขัน เสียงอันก้องกังวานดังออกไปโดยตรง:"วันนี้ตระกูลอักขระโบราณของเราตามท่านผู้ใหญ่คนหนึ่งมา จะมาทำลายล้างพวกเจ้า!"
พูดถึงท้าย ๆ เสียงนั้นชัดเจนว่ามีอารมณ์ดุร้ายแฝงอยู่
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำนี้ สายตาแวววับ มองไปทางจ้านควางแวบหนึ่ง
แมวเก้าหางและจินเฟิงที่อยู่บนบ่าของเขาสายตาเต็มไปด้วยความดูถูก
กลอุบายนี้เล่นได้ค่อนข้างดีทีเดียว
แต่จะมาเล่นกับเสี่ยวไป๋ล่ะก็ คิดผิดแล้วล่ะ
ในขณะนี้เอง เสียงเย็นชาที่ปนด้วยความโกรธดังขึ้น:"ตระกูลอักขระโบราณก็ถือเป็นตระกูลใหญ่เหมือนกัน ฮึ คิดไม่ถึงว่าพวกเจ้าจะไปรวมหัวกับตระกูลกู่ลั่วซะได้ คิดว่าตระกูลกู่โจวของเราช่างแสนจะรังแกง่ายงั้นเหรอ?"
ในวินาทีที่เสียงโกรธนั้นดังจบ รูปปั้นที่อยู่ไม่ไกลด้านหน้าของพวกเขาก็เปล่งแสงเจิดจ้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน
พื้นดินสั่นสะเทือน เกิดเป็นระลอกคลื่นประหลาด
เมื่อมันแผ่กระจายออกมา ฝุ่นก็ตลบฟุ้ง สายตาถูกบดบังในทันที
เมื่อฝุ่นละอองตกลง เจียงเสี่ยวไป๋มองไปรอบ ๆ อีกครั้ง ความประหลาดใจก็ผุดขึ้นมา
เห็นเพียงเงาร่างห้าสิบกว่าคนปรากฏตัวอยู่รายรอบ สายตาทุกคู่จ้องมองพวกเขาอย่างเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
เจียงเสี่ยวไป๋สำรวจคนพวกนี้แวบหนึ่ง
หน้าตาแล้วส่วนสูงไม่สูงมากนัก
แต่ยืนอยู่ตรงนั้น กลับราวกับภูเขาลูกเล็ก ๆ ท่าทางสูงตระหง่านยิ่งนัก
ความหนักแน่นมั่นคงแบบนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลอักขระโบราณจะทำได้อย่างแน่นอน
จ้านควางสีหน้าเคร่งเครียดขึ้น สายตาเต็มไปด้วยเจตนาต่อสู้ แต่เขารู้ดี ครั้งนี้เขาไม่ได้มาสู้ เขาจึงพูดตรง ๆ:"ตระกูลอักขระโบราณของเรา ติดตามท่านผู้ใหญ่คนนี้มาแล้ว พวกเจ้ารู้จักเอาตัวรอดหน่อยก็รีบยอมสยบแต่โดยดีเถอะ!"
"จะได้ไม่ต้องทนทุกข์ทรมาน!"
พูดจบเขาก็ยืนอยู่ด้านหลังเจียงเสี่ยวไป๋
ทันใดนั้น สมาชิกตระกูลกู่โจวทั้งหมดในที่นั้น ก็จ้องมองมาที่เจียงเสี่ยวไป๋
"ผมไม่ใช่คนตระกูลกู่ลั่ว!"
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่รอให้คนตระกูลกู่โจวเอ่ยปาก ก็พูดออกมาก่อน
และเมื่อเขาพูดจบ สายตาก็หยุดอยู่ที่ชายวัยกลางคนคนหนึ่งในที่สุด