"ก็ได้!"
เจียงเจี้ยนโจวเห็นเจียงเสี่ยวไป๋เป็นแบบนั้น สุดท้ายก็ไม่ยืนกราน "แต่คุณต้องมานะ เราจะรอคุณ!"
พูดจบ พอเห็นเจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า เขาก็ไม่พูดอะไรอีก พาเจียงอวี้จากไปด้วย
ตอนนี้เรื่องเร่งด่วนที่สุดของเขาคือการนำข่าวกลับไป
ตระกูลเจียงของพวกเขาต้องการข่าวนี้
และเขาก็จินตนาการได้ว่า เมื่อจดหมายฉบับนี้ถูกเปิดเผย ตระกูลจะมีท่าทีอย่างไร...
"มีโอกาสแวะมาที่สำนักครูของเราหน่อยนะ!"
เสียงแหบแห้งของชายชราดังขึ้น ผู้พูดคือผู้อาวุโสที่มากับเจ๋อเหอ
ตอนนี้สายตาที่มองเจียงเสี่ยวไป๋ยังคงเปี่ยมไปด้วยความเคารพ
"ได้ครับ มีเวลาผมจะไป!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเบา ๆ
เจ๋อเหอและผู้อาวุโสมองหน้ากัน แล้วถึงได้จากไป
เมื่อทั้งสองคนจากไปแล้ว คนที่เหลืออยู่ที่นี่ก็ยิ่งน้อยลง
"แค่ก ๆ!"
ตอนนี้ราชันโอสถกระแอมเบา ๆ สายตามองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "เจียงเสี่ยวไป๋ คุณเป็นที่หนึ่งในการประลองสมุนไพร แสดงว่าคุณอยากเข้าสำนักเขายาโอสถของฉันใช่ไหม"
พูดพลาง ราชันโอสถก็หยุดไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้ม "อย่างนี้แล้วกัน ให้ฉันรับคุณเป็นศิษย์กิตติมศักดิ์ เดี๋ยวจะจัดที่พักให้ คุณอยู่ที่นี่ไปก่อนนะ!"
ในเมื่อเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้เดินจากไปตอนนี้ ก็แสดงว่ามีเจตนาจะอยู่
การที่เขายกตำแหน่งศิษย์กิตติมศักดิ์ให้เจียงเสี่ยวไป๋ ก็นับว่าให้ข้ออ้างแก่เจียงเสี่ยวไป๋อย่างหนึ่ง
"ก็ได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มแล้วพยักหน้า ไม่ขัดน้ำใจราชันโอสถ
ราชันโอสถหัวเราะกังวาน สายตามองไปที่ลู่ฉิน "ผู้นำสำนักลู่ พวกคุณอยู่ต่ออีกสองวันเถอะ!"
สายตาของลู่ฉินมองไปที่อูชิงจู๋ หลังจากเห็นอูชิงจู๋พยักหน้า ก็ตอบรับว่า "เมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราก็จะอยู่ต่ออีกสองวัน!"