"พี่สาวน้องสาว?"
หวงหลิงเยวี่ยังงงๆ อยู่เลย พอจะอ้าปากถาม เสียงของราชาโอสถก็ดังขึ้นก่อน
และเห็นได้ชัดว่ามีเจตนาไม่ดี "ไอ้หนุ่ม ท่านหมิงอยู่ที่นี่แล้วยังจะถามหาพวกพี่สาวน้องสาวของนางอีกหรือ? นี่คิดว่าท่านหมิงของเราสวยไม่พอรึไง?"
"เสี่ยวกง ท่าน... ท่านพูดอะไรเพ้อเจ้อน่ะ!"
หวงหลิงเยวี่ยังเพิ่งจะสงบลงได้อีกครั้ง แต่มาโดนราชาโอสถว่าอย่างนี้ก็หน้าแดงขึ้นมาอีกแล้ว
"ข้าไม่ได้พูดผิดซะหน่อย!"
สายตาของราชาโอสถมองที่เจียงเสี่ยวไป๋พร้อมพูดว่า "หลิงเยวี่ยมีพี่ชายสามคน นางเป็นน้องเล็กสุดของบ้าน มีลูกสาวแค่คนเดียวจะไปหาคนอื่นได้ยังไง!"
"เสี่ยวกง..."
หวงหลิงเยวี่ยืนขึ้น กระทืบเท้าแล้ววิ่งออกจากห้องโถงไป ทิ้งไว้แต่เงาที่งดงาม
ชั่วขณะหนึ่ง ทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยบรรยากาศอึดอัด
เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกเก้ๆ กังๆ เหมือนกัน
"ฉันไปตามพี่หลิงเยวี่ยก่อนนะ!"
อูชิงจู๋ลุกขึ้น มองเจียงเสี่ยวไป๋แวบหนึ่ง ก่อนจะเม้มปากยิ้มแล้วเดินตามไป
พออูชิงจู๋ออกไปแล้ว ราชาโอสถก็จ้องเจียงเสี่ยวไป๋เขม็ง "ไอ้หนุ่ม นายอธิบายมาให้เคลียร์เลยนะ!"
ใช่ เจียงเสี่ยวไป๋ถามหาพี่สาวน้องสาวแบบนั้น มันดูผิดจริงๆ
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มเจื่อน
รู้ว่าถูกเข้าใจผิด เลยรีบบอก "ท่านอาจารย์ เรื่องมันเป็นอย่างนี้ครับ ตอนที่ผมอยู่ต่างประเทศ ภรรยาของผมถูกตระกูลภายในของตระกูลนางพาเข้าวงใน และคนที่สั่งให้ตระกูลภายในทำแบบนั้นก็คือราชวงศ์ของพวกท่านนี่ล่ะ!"
"และภรรยาผมก็คือเหตุผลหลักที่ผมมาที่วงในครั้งนี้ด้วย!" เจียงเสี่ยวไป๋พูดเสริม
ราชาโอสถอึ้งไป แสดงว่าเขาเข้าใจเจียงเสี่ยวไป๋ผิดจริงๆ?