โฮก!
ในชั่วพริบตา เสียงคำรามก็ดังขึ้นจากทุกทิศทาง
ประทุขึ้นในอากาศ ดังก้องราวฟ้าผ่า
เมื่อเหล่าอสูรบนฟ้าเริ่มร่อนลงมา แรงกดดันที่ไร้รูปร่างก็เข้าปกคลุมทั่วทั้งลานกว้าง
ในที่สุด เมื่ออสูรเหล่านั้นลอยค้างอยู่เหนือลานกว้างราวสิบกว่าเมตร ก็หยุดลงทันที
เวลานั้น ผู้อาวุโสที่เป็นหัวหน้าหันไปทางเภสัชอ๋องพร้อมคารวะ "ท่านเภสัชอ๋อง นอกจากจะมาฉลองวันเกิดแล้ว พวกเรายังมีอีกเรื่องหนึ่งด้วยขอรับ!"
พูดพลาง น้ำเสียงของผู้อาวุโสก็ชะงัก กวาดตามองทั่วลานด้วยแววตาเยือกเย็น "ข้าได้รับข่าวจากศูนย์ใหญ่ ศิษย์แกนหลักคนหนึ่งที่ส่งมาฉลองวันเกิดก่อนหน้านี้ ได้ส่งสัญญาณการตายออกมา!"
"และตำแหน่งที่ระบุก็อยู่ที่เขายาโอสถนี่เอง!"
ว่าแล้วผู้อาวุโสก็หยุดไปครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า "ข้าอยากรู้ว่าใครเป็นคนฆ่า กล้าก้าวออกมาสักคนไหม?"
แม้น้ำเสียงของเขาจะเย็นชา แต่ก็ยังแฝงไว้ด้วยความเกรงใจ
เพราะคนที่มารวมตัวกันที่นี่ ไม่มีใครธรรมดาสักคน
เมื่อคำพูดของผู้อาวุโสจบลง ทุกสายตาต่างก็ส่อแววลังเล ถึงขั้นไม่กล้าแม้แต่จะมองไปทางเจียงเสี่ยวไป๋
ใช่แล้ว
สำนักอสูรพิฆาตนั้นแข็งแกร่ง แต่ว่าภูมิหลังของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่ใช่ธรรมดา
เพราะฉะนั้นอยู่เป็นกลางดีที่สุด
ส่วนหานชิง ตอนนี้อยากจะกระโดดออกไป ชี้หน้าบอกคนพวกนี้ว่าเป็นเขาเหลือเกิน
แต่ตอนนี้เขากลับหดหัวแล้ว
สำนักอสูรพิฆาตเป็นสำนักใหญ่
แต่ตำหนักหลบซ่อนโลกจะด้อยกว่าได้ยังไง?
"เป็นไง? กล้าฆ่าคน แต่ไม่กล้าออกมา?"
น้ำเสียงของผู้อาวุโสนั้นยิ่งเยือกเย็นขึ้นไปอีก