“อะไรนะ……”
เจียงเสี่ยวไป๋อึ้งงันค้างไปชั่วขณะ กว่าจะรู้ตัวตื่นมาก็หัวเราะขื่นอีกครั้ง ในที่สุดก็ลงมือล้างหน้าแปรงฟันยามเช้าด้วยครึ่งหนึ่งคือถูกรับใช้ อีกครึ่งหนึ่งทำเอง
ใส่ชุดใหม่เอี่ยมแล้วสวมสบายดีไม่น้อย
นอกจากนี้ เขายังแอบสำรวจชุดนี้ดูหนึ่งตา พบว่าด้านบนมีสัญลักษณ์ของสถาบันศักดิ์สิทธิ์ติดอยู่
คงเป็นชุดประจำสถาบันศักดิ์สิทธิ์อะไรแบบนั้นสินะ?
ระหว่างที่กำลังครุ่นคิด หนานเอียนก็จัดการแต่งตัวของตัวเองอย่างง่าย ๆ เสร็จ
พอทั้งคู่ลงมาถึงชั้นล่าง อาหารเช้าก็เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว
กินมื้อเช้าอย่างง่าย ๆ เสร็จ ก็มีร่างสูงโปร่งอันแสนสวยงามก้าวเข้ามาจากภายนอก ผู้นั้นคือหมี่นาที่เขาเคยเห็นเมื่อวานนี้
หมี่นาวันนี้ก็เปลี่ยนชุดใหม่มาด้วยเช่นกัน
ชุดกระโปรงครึ่งตัวที่แฝงความบริสุทธิ์สดใสอย่างเต็มเปี่ยม
ขายาวเรียวงามคู่นั้นสวมถุงน่องสีดำยาว ช่วยเสริมให้รูปร่างดูดีเต็มเปี่ยม มองไปก็ช่างน่าดึงดูดเสียจริง
และบนชุดนี้ เขาก็มองเห็นสัญลักษณ์ของสถาบันศักดิ์สิทธิ์อีกเช่นกัน
เห็นได้ชัดว่าตามที่เขาคิด ชุดเหล่านี้ล้วนเป็นชุดประจำสถาบันศักดิ์สิทธิ์ทั้งนั้น
“ขอน้อมรับคำสั่งพี่ชายผู้เป็นท่าน!”
หมี่นาเดินเข้ามาแล้วโค้งคำนับเจียงเสี่ยวไป๋เบา ๆ ก่อนเงยหน้าขึ้นพร้อมสีหน้าเต็มไปด้วยความขยะแขยง “คุณพ่อผู้เป็นท่าน ให้ฉันพาคุณไปสถาบันศักดิ์สิทธิ์พร้อมกัน”
“ดี งั้นก็รบกวนน้องสาวด้วยนะ!”
เจียงเสี่ยวไป๋กำลังหาวิธีไปสถาบันศักดิ์สิทธิ์อยู่พอดี
มีหมี่นานำทางแบบนี้ก็สะดวกขึ้นเยอะ
“รบกวน?”
หมี่นาได้ยินคำนั้น ใบหน้าสวยงามก็แสดงความขยะแขยงชัดเจนยิ่งขึ้น “ฮ่า ๆ ไม่คิดว่าพี่ชายผู้เป็นท่านจะพูดแบบนี้ พูดตรง ๆ เลยนะ ท่านนี่มันเสแสร้งชะมัด!”
“แถมยังน่าขยะแขยงน่าเบื่ออีกต่างหาก!”
เจียงเสี่ยวไป๋ทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมรับ
แต่จากจุดนี้ก็มองออกได้ว่า การที่ท่านชายแห่งตระกูลบัคส์คนเดิมจะเปลี่ยนความประทับใจของผู้อื่นนั้นยากเย็นแค่ไหน