“กระดานผู้มีชื่อเสียงมันคืออะไร?”
ฝั่งตรงข้าม เมื่อเดินออกจากร้านอาหารมาแล้ว แมวเก้าหางก็ไม่อยู่ในใจถามออกมาด้วยความอยากรู้
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วอธิบายพอประมาณ
แมวเก้าหางฟังแล้วก็ยิ้มออกมาว่า “งั้นข้อเรียกร้องนี้ สำหรับตัวตนแบบนายก็ถือว่าเกินไปหน่อยจริง! แล้วท่านผู้เฒ่าโม่นี่ทำงานอะไรล่ะ?”
“แพทย์ชันสูตร!”
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยขึ้น
“ฮะ งี้ไม่ใช่ว่าตกเข้ามาในอ้อมอกนายพอดีเลยเหรอ?”
ยิ้มของแมวเก้าหางก็ยิ่งกว้างขึ้น
เสี่ยวไป๋เองที่อยู่แถวตะวันออก ก็ถือเป็นหมอสิบขั้น
วิชาแพทย์ฝั่งตะวันตก
การจับมือกุมเท้าน่าจะไม่ใช่ปัญหา
หงส์ทองแม้จะเงียบไปตลอด แต่ระหว่างฟัง สายตาก็แผ่ประกายชมเชยออกมา
ทว่าแม้จะไม่มีสิ่งเหล่านี้ มันก็เชื่ออยู่ดี ในฐานะศึกษาจารย์อย่างเจียงเสี่ยวไป๋ ย่อมจัดการได้อยู่แล้ว
“อืม ถือว่าตกมาที่ฉันเองจริง แต่ข้อนี้ทำหรือไม่ทำก็ไม่ค่อยมีความหมายอะไรกับฉัน ต่างหากที่สามข้อแรก… ฉันควรลงมือทำซักหน่อย”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น
ตอนที่เข้าไปสัมผัสกับผู้ตรวจการฝั่งตะวันตกในแคว้นปีศาจ เขาได้รู้ว่ามีผู้อาวุโสของสภาวังศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งถูกกุมขังอยู่ทางนี้ในฐานะตัวประกัน
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คงถูกขังอยู่ภายในสภาวังศักดิ์สิทธิ์
ดังนั้น การเข้าไปข้างในจึงเป็นเส้นทางที่เขาต้องเดิน
แมวเก้าหางก็คิดถึงจุดนี้เช่นกัน จึงไม่พูดอะไร
“แล้วอีกเรื่อง…”
ดวงตาของเจียงเสี่ยวไป๋แวบวาบขึ้นอีกครั้ง