"จะตัดสินฉันงั้นเหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความขบขัน
เขาคิดถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง
ก่งเจี๋ยถูกสกุลซือเชิญตัวไป แล้วสกุลซือก็ใช้ก่งเจี๋ยมาเล่นงานเขา
นี่มัน...
เรื่องชักจะวุ่นวายใหญ่แล้ว
ถ้าสกุลซือรู้ท่าทีของก่งเจี๋ยที่มีต่อเขา ไม่รู้จะกระอักเลือดหรือเปล่า?
"เจ้าสำนัก คราวนี้จะทำยังไงดี?"
เสียงของถานจิ่งดังขึ้น มองเจียงเสี่ยวไป๋ที่ดูสงบนิ่งไม่ทุกข์ร้อน สีหน้าเปื้อนความกังวล "ท่านอาจจะไม่รู้จักต้าหมิง ต้าหมิงอยู่อีกฝั่งหนึ่ง ฐานะสูงส่งนักนะขอรับ!"
"ถ้าสกุลซือมีต้าหมิงหนุนหลังจริง เกรงว่า..."
"ไม่ต้องห่วง!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองทั้งสองคน แย้มยิ้ม "ใครมาก็ไม่เว้นหน้าหรอก!"
พูดจบเขาก็โบกมือ "ไปบอกสำนักเฉียนชิง ตอนนี้ฉันไม่มีเวลา รอมีเวลาแล้วค่อยไปอีกที!"
เขาเพิ่งกลับบ้าน ยังไม่มีอารมณ์จะไปสำนักเฉียนชิงอีกสักรอบ
ถึงจะไป เขาก็เตรียมจะไปรวบรวมแท่นประจัญบานนั่นก่อน
ถือโอกาสลงทะเบียนข้อมูลไปพร้อมกันเลย
จะได้ไม่ต้องเสียเที่ยวสองรอบ
ทั้งสองคนได้ฟังคำเจียงเสี่ยวไป๋ก็พยักหน้าอย่างเคารพ ขณะนั้นเสียงของถานจิ่งก็หยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะดังขึ้นอีกครั้ง "เจ้าสำนัก ข้ามีเรื่องจะรบกวนขอสักอย่าง!"
"หืม?"
เจียงเสี่ยวไป๋หันกลับมา ฉงนอีกครั้ง
"เจ้าสำนัก แมวขาวที่ท่านพากลับมานี่ดีทีเดียว บอกตามตรง ที่พักข้ามีหนู จะขอยืมสักสองวันได้ไหม?" สายตาของถานจิ่งตกลงบนเจ้าแมวเก้าหางที่เกาะอยู่บนบ่าของเจียงเสี่ยวไป๋